Krystian Saft

W dzisiejszą niedzielę nasze myśli biegną do Nazaretu, gdzie Jezus, Maryja i Józef dzielili los wielu współczesnych sobie rodzin. Tym, co stanowi dla nas przykład, jest miłość, która była w tej rodzinie na pierwszym miejscu. Kiedy patrzymy na Świętą Rodzinę, to przed oczyma stają nam rodziny, w których żyjemy. Przy okazji Świąt Bożego Narodzenia uświadamiamy sobie jeszcze bardziej ich ważną rolę w naszym życiu. Małżeństwo, które jest sakramentalnym „przymierzem, przez które mężczyzna i kobieta tworzą ze sobą wspólnotę całego życia” (KKK 1601), stanowi fundament rodziny. Życie małżeńskie trzeba programować z Bogiem, a nie na własną rękę. Trzeba zapraszać Go do rodzinnego stołu, rodzinnych rozmów, decyzji, rodzinnej troski o każdego w domu. Z Nim trzeba pochylać się nad chorym, planować swój czas, niedzielę czy wypoczynek. Z Nim oglądać film, korzystać z Internetu, z Nim przyjmować gości. Z Nim przeżywać poczęcie i narodziny kolejnych dzieci i z Nim zamykać oczy tym, którzy udają się do domu Ojca. Jeżeli o tym się zapomina, jeśli nie dopuszcza się Boga do codziennego życia w rodzinie, to rodzina zawsze stanie się „duchową pustynią”.
Papież Benedykt naucza, że „kto się modli, nie traci czasu, nawet jeśli wszystko wskazuje na potrzebę pilnej interwencji i skłania nas jedynie do działania” (DCE 36). Pochłonięcie aktywizmem może prowadzić do tego, że modlitwa utraci swój charakter chrześcijański i swoją prawdziwą skuteczność. Jeśli jednak dostrzeżemy jej wartość, może stać się fundamentem w budowaniu małżeństwa i rodziny.
Tak o modlitwie i porozumieniu w swojej rodzinie mówi Marta: Czymś wspaniałym jest powierzanie prowadzenia codziennej modlitwy dorastającym dzieciom, które coraz mniej zdają sobie sprawę z wagi tej modlitwy i nie pamiętają, że właśnie rozmowa z Bogiem, nie kolorowe czasopisma czy modne ciuchy to prawdziwa droga do szczęścia. W mojej rodzinie codziennie odmawiamy różaniec. Nieważne, że któreś z dzieci ma dużo lekcji, a rodzice zapracowani nie mają siły na odmówienie różańca. Zostawiamy wszystkie obowiązki codziennego życia i klękamy przed obrazem Jezusa lub Maryi, powierzając się w modlitwie różańcowej i odmawiając pacierz.
Rodzice po długotrwałej praktyce kiedyś dali mi wybór chcąc sprawdzić czy naprawdę umiłowałam tę „łódź ratunkową”, pozwolili mi dokonać wyboru: „Jeśli chcesz możesz modlić się dzisiaj z nami, jeżeli nie to nie musisz. Nikt nie będzie na Ciebie krzyczał, ani Cię zmuszał. Dziś dajemy Ci wolny wybór”. Teraz wydaje mi się to oczywiste. ale wtedy mój wybór wydawał się rodzicom raczej niemożliwy. Kiedy już miałam powiedzieć, ze nie mam ochoty się dziś modlić coś zamknęło mi usta, a w głębi duszy usłyszałam słowa: „Pomódl się, Bóg Cię ukochał”. Odpowiedziałam: „Tak, modlę się z wami”. ’
Wielu małżonków, którzy mają już za sobą długi staż małżeński, mówią, że wytrwali dzięki wsparciu i opiece Bożej. Dlatego wspólnie świętują imieniny, urodziny, a w rocznicę zawarcia małżeństwa zamawiają Msze Święte dziękczynne, by jednocześnie prosić dla siebie i swoich bliskich o łaski potrzebne na dalsze lata życia. W ten sposób przypominają sobie, że miłość jest „więzią doskonałości” i ona jedynie się liczy.

Leszek Smoliński

Złota myśl tygodnia
Dzieci są nadzieją, która rozkwita wciąż na nowo, projektem, który nieustannie się urzeczywistnia, przyszłością, która pozostaje zawsze otwarta.

Św. Jan Paweł II

Patron tygodnia – 31 grudnia
św. Sylwester I, papież

Sylwester był z pochodzenia Rzymianinem, urodził się za panowania papieża św. Marcelego lub nawet wcześniej. Jego ojcem był prawdopodobnie kapłan Rufin (w tym czasie duchowieństwa nie obowiązywał jeszcze ścisły celibat). O jego dzieciństwie, młodości i wykształceniu nic nie wiadomo. Kiedy prześladowanie dioklecjańskie ze szczególną wrogością odnosiło się do ksiąg świętych w Kościele i nakazało je niszczyć, właśnie Rufin przechowywał w tajemnicy księgi liturgiczne i Pismo święte, należące do Kościoła w Rzymie. Sylwester wstąpił na tron papieski po św. Milcjadesie w styczniu 314 roku. Zasiadał na nim bardzo długo – przez 21 lat. Po edykcie mediolańskim kończącym erę prześladowań chrześcijan w cesarstwie rzymskim podjął organizację kultu Bożego. Duchowieństwo chrześcijańskie zwolniono od pełnienia publicznych funkcji pozakościelnych, decyzje sądów biskupich obowiązywały chrześcijan w poszczególnych okręgach, a niedzielę uznano oficjalnie za święto państwowe. Za pontyfikatu Sylwestra odbył się pierwszy sobór powszechny w Nicei (325). Ze względu na podeszły wiek papież nie uczestniczył w nim osobiście – wysłał tam jednak swoich legatów, a następnie na synodzie w Rzymie zatwierdził uchwały tego soboru. Przyjęto tam m.in. wyznanie wiary, które recytujemy w czasie Mszy św. oraz ogłoszono dogmat o boskości Syna i Jego równości z Ojcem. Ujednolicono obchodzenie świąt Wielkanocy w całym Kościele. Ogłoszono 20 kanonów prawa kościelnego, które obejmowały uprawnienia jurysdykcyjne biskupów Rzymu oraz określały sposób wybierania biskupów. Gdy Konstantyn Wielki ufundował bazyliki św. Jana na Lateranie i św. Piotra na Watykanie, Sylwester I dokonał obrzędu uroczystej konsekracji obu świątyń. Odtąd każda świątynia była konsekrowana w podobny sposób. Według legendy to właśnie św. Sylwester pozyskał dla wiary matkę Konstantyna Wielkiego – św. Helenę.
Zmarł 31 grudnia 335 r. Data ta wydaje się pewna, gdyż spotykamy ją w najdawniejszych dokumentach. Jego święto obchodzi się od V wieku – Grecy obchodzą je 2 stycznia. Śmiertelne szczątki papieża spoczęły w katakumbach św. Pryscylli, gdzie w VII wieku wystawiono ku jego czci bazylikę. Obecnie relikwie św. Sylwestra I znajdują się niedaleko miasta Modena.

Opowiadanie
Dobro

„Bóg jest w naszym sercu, by powiedzieć ci, że musisz być dobry”, pisze pewna dziewczynka w zeszycie do katechezy.
Katechetka pyta się:
– A jeśli dziewczynka Go nie słucha?
Dziewczynka otwiera szeroko oczy i odpowiada spokojnie:
– Och., On to ciągle powtarza.
Z uporem, wbrew wszystkiemu, także Bóg ciągle powtarza swą opowieść.

Ku Kościołowi synodalnemu – Sześć kroków ku odnowie rodziny i parafii cz. 17.

1. Dziękujemy osobom, które zadbały o czystość w naszych kościołach, ich wystrój świąteczny oraz zaangażowanie w oprawę liturgiczną. Dzieciom i dorosłym dziękujemy za gorliwy, liczny i wierny udział w roratach, które kontynuować będziemy w poniedziałek i wtorek o 18.00.

2. Dziś w miejsce popołudniowego nabożeństwa odmówione zostaną dwa różańce za śp. Rose Kleppert, której pogrzeb odbędzie się jutro o 12:30

3. Również w poniedziałek o 10.00 spowiedź św. dla dzieci i młodzieży szkolnej. Spowiedzi dorosłych słuchać będziemy wraz z ks. Dominkiem Rybolem we wtorek o godz. 15.00. Ks. Dominik będzie w nowym konfesjonale. Ostatnie okazja do spowiedzi będzie w środę 24.12 o godz. 10.00.

4. W środę przypada również Wigilia Narodzenia Pańskiego. Do udziału w Pasterce zachowujemy nakazany post i abstynencję od pokarmów mięsnych. Zapraszam na Pasterkę do ZM o godz. 22.00 i do ZW o 24.00. Msze św. poprzedzi procesja z błogosławieństwem stajenki betlejemskiej i złożeniem figury Dzieciątka Jezus w żłóbku. U stóp bocznych ołtarzy i chrzcielnicy w ZM można złożyć figurki Dzieciatka Jezus, rodzinne stajenki celem ich poświecenia.

5. W Uroczystość Narodzenia Pańskiego dwie Msze św.: o 9.00 w ZM i 10.30 w ZW. Po południu o 14.00 zapraszam na nieszpory kolędowe. W drugie święto porządek Mszy świętych jak w niedzielę. W święto św. Szczepana świecimy owies.

6. W przyszłą niedzielę Uroczystość Świętej Rodziny zbiega się ze świętem Świętych Młodzianków, Męczenników. Msza za rodziny i dzieci o 10.30.

7. Świąteczne kolekty przeznaczone są:
– z pasterek na Diecezjalny Fundusz Ochrony Życia obejmujący Dom Marki i Dziecka
– z 26 grudnia na Wydział Teologiczny w Opolu
– z niedzieli 28 grudnia na parafialny fundusz inwestycyjny

8. Tegoroczną kolędę rozpoczniemy w Zimnicach Małych w niedzielę 28 grudnia o godz. 14.00 na Wolskim, przez ul. Chmielową i Dolną. Plan kolędy znajduje się na razie w gablotce i stronie internetowej i na kartach z intencjami mszalnymi dostępny będzie w przyszłą niedzielę.

9. Mszę świętą na zakończenie roku odprawimy 31 grudnia o 17.00. W czwartek gościła u nas komisja z Urzędu Ochrony Zabytków z zamiarem odbioru i zatwierdzenia prac renowacyjnych przy zabytkach ruchomych naszego kościoła. Oględziny zakończyły się pozytywnie spisaniem i podpisaniem protokołu końcowego oraz wystawieniem faktury w wysokości 302 tys. zł. Niniejsze wynagrodzenie przysługuje wykonawcom projektu z funduszy programu „Polski Ład”, w pozyskaniu których pośredniczył Urząd Gminny Prószkowa, za co składamy mu nasze szczere podziękowanie.

10. Parafia Prószków zachęca do udziału w pielgrzymce samolotowej na Maltę w dniach od 23 do 30 września 2026. Koszt 4270 zł. Bliższych informacji udziela kancelaria parafii w Prószkowie a program i kwestionariusz osobowy do wypełnienia przez uczestnika wyłożony jest na stoliku pod chórem kościoła.

W żywotach świętych mamy dużo przykładów, że Pan Bóg przemawiał do ludzi przez sny nie tylko w czasach biblijnych, ale także i później. Prorocze sny przewijają się także w biografiach świętych. Jeden z bardziej znanych dotyczy świętego Dominika, założyciela zakonu dominikanów. Brat Jordan z Saksonii, pierwszy po św. Dominiku generał zakonu, pisze, że kiedy założyciel dominikanów miał się urodzić, matka miała sen, że urodzi pochodnię, która rozpali cały świat. Podobnie proroczy sen miała matka Nicolo Paganiniego: ukazał jej się anioł, który oznajmił, że syn zdobędzie w przyszłości sławę najwybitniejszego skrzypka na świecie. Ojciec potraktował sen jako proroctwo i postanowił wysłać syna na lekcje gry na skrzypcach.
Dziś w Ewangelii, a więc najważniejszej kronice – opisującej dzieje naszego zbawienia – usłyszeliśmy też o śnie, który odmienił życie św. Józefa. Ewangelista Mateusz wspomina o zaślubinach Józefa z Maryją oraz o śnie Józefa i jego konsekwencjach. Józef był człowiekiem sprawiedliwym, tzn. prawdomównym, uczciwym, pracowitym i mądrym. Pełnił wolę Bożą, wyrażoną w przykazaniach i w ten sposób podobał się Bogu. Sytuacja, kiedy dowiedział się, że bogobojna, uczciwa panna, którą miał poślubić, spodziewa się dziecka, zaskoczyła go. Można przypuszczać, że Józef nie przypisywał Maryi winy, dlatego też nie zamierzał jej publicznie oskarżać. Kiedy jednak Józef podjął decyzję o „oddaleniu” Maryi, wówczas wkroczył Bóg, wysyłając z interwencją anioła. Józef został pouczony przez Anioła, że jego osoba jest włączona w Boże plany zbawienia. We śnie otrzymał wyjaśnienie zaistniałej sytuacji. Wiara Józefa była tak wielka, że zaufał. Właśnie sen, który jest znakiem tak omylnym, wybrał w przypadku Józefa Bóg, jako sposób objawienia swych planów.
I w życiu każdego z nas może być tak, że poprzez jakiś jeden konkretny znak Bóg będzie do nas docierał bardziej niż przez inne. Zatem trzeba otworzyć się na te znaki. Patrząc na ten fakt z perspektywy chrześcijanina XXI wieku wiemy, że Biblia jest ukończona i dotyczy wszystkiego, czego potrzebujemy, od teraz, aż do wieczności. To nie znaczy, że dzisiaj Bóg nie czyni cudów lub nawet nie mówi przez sny. Różnica polega na tym, że Bóg przez Biblię objawił sposób, w jaki postanowił postępować z rodzajem ludzkim aż do wieczności. Cokolwiek Bóg mówi, niezależnie czy jest to sen, wizja, „cichy wewnętrzny głos”, będzie się całkowicie zgadzało z tym, co już objawił w Słowie. Tak więc snom nie można nadawać większego autorytetu ponad ten, jaki posiada Pismo Święte. Jeśli nawet miałeś jakiś ważny, twoim zdaniem, sen i czujesz, że być może dał ci go Bóg, na modlitwie czytaj Pismo Święto i utwierdź się w przekonaniu, że sen pozostaje w zgodzie z tym, co ono mówi. Jeśli tak, rozważ na modlitwie, czego Bóg oczekuje od ciebie w odpowiedzi na twój sen.
Całe wydarzenie opisane w dzisiejszej Ewangelii skłania nas do refleksji nad sposobem działania Boga wobec każdego. Bogu zależy na naszym wzroście, który odbywa się przez dokonywanie właściwych wyborów, opartych o Boże prawo, jak w życiu św. Józefa.

Leszek Smoliński

Złota myśl tygodnia
Człowiek nie może siebie sam do końca zrozumieć bez Chrystusa. Nie może zrozumieć, ani kim jest, ani jaka jest jego prawdziwa godność, ani jakie jest jego powołanie i ostatecznie przeznaczenie.

Św. Jan Paweł II

Patron tygodnia – 21 grudnia
bł. Piotr Friedhofen, zakonnik
Piotr Friedhofen urodził się 25 lutego 1819 roku w Weitersburgu koło Koblencji, w Niemczech. Był szóstym spośród siedmiorga dzieci Piotra i Anny Marii Klug. Gdy miał rok, zmarł jego tata. Nad dzieciństwem matczyną opiekę roztoczyła Anna Maria. Dzieci wzrastały w wierze i szacunku dla Kościoła. W wieku 9 lat stracił matkę. Choć był sierotą, nie był samotny. Nadszedł najważniejszy dzień jego życia – przystąpił do Pierwszej Komunii świętej. Maryję obrał za swoją matkę, a Boga za ojca. Oni prowadzili go przez ścieżki życia.
Chłopiec był bardzo samodzielny. Nauczył się fachu kominiarza, uzyskał odpowiedni dyplom i od 1834 roku zarabiał na życie. Miał wtedy zaledwie 15 lat. Jego siła brała się z częstego przyjmowania Jezusa w Eucharystii. Był bardzo pobożnym młodzieńcem. Martwiła go obojętność na sprawy Boże ówczesnej młodzieży, zwłaszcza zaniedbanej, opuszczonej, zostawionej samej sobie. Zaangażował się w działalność Stowarzyszenia św. Alojzego. Swoją postawą i głębokim umiłowaniem Mszy świętej dawał świadectwo prawdziwej wiary.
Zorganizował wiele wspólnot Stowarzyszenia w miejscowościach, w których pracował jako kominiarz. Pomagał młodym chłopcom i dziewczętom odnaleźć sens życia. Około 1845 r. wstąpił do nowicjatu redemptorystów w Wittem, w Holandii.
Cały ten czas dojrzewało w nim pragnienie jeszcze pełniejszego oddania się na służbę Bogu i potrzebującym. W 1850 roku założył, z pomocą Guglielmo Arnoldiego, Zgromadzenie Braci Miłosierdzia Maryi Wspomożycielki (z Trewiru). Rok później przenieśli swoją siedzibę do Koblencji. Jego członkowie nie przyjmowali święceń kapłańskich. Za główne zadanie nowego zgromadzenia Piotr uznał opiekę nad chorymi mężczyznami, zbyt ubogimi, by na siebie zarobić. Oficjalne zatwierdzenie konstytucji tej wspólnoty dokonało się już po śmierci założyciela w 1905 roku, decyzją papieża św. Piusa X (1903-1914).
Kominiarz Piotr zmarł w dniu 21 grudnia 1860 roku w Koblencji. Do grona błogosławionych wprowadził go w dniu 23 czerwca 1985 roku papież św. Jan Paweł II.

To wielkie zadanie. Trzeba i dziś w Kościele właśnie tego wzajemnego wychowywania się we wspólnocie poprzez braterskie upomnienie grzesznika, tym bardziej, gdy są to rzeczy gorszące. Nie możemy milczeć. I trzeba też w naszych rodzinach, w tych najmniejszych komórkach Kościoła – w rodzinach chrześcijańskich – troszczyć się o przekaz wiary, stosując też napominanie pańskie oraz budząc i kształtując sumienie.

Kochani, niech w tym wszystkim Boży Duch będzie dla Was światłem i mocą. Z całego serca tego Wam życzę. Trzeba to podjąć, bo jest to bardzo ważny krok w tym całym naszym prologu podjęcia drogi ku odnowie Kościoła. Niech Wam Bóg błogosławi: Ojciec, Syn i Duch Święty. Amen. Idźcie z Bogiem przez życie.

bp Andrzej Czaja

1. Bóg zapłać wszystkim, którzy w tym tygodniu angażowali się w sprzątanie, wystrój i utrzymanie naszych kościołów oraz za oprawę liturgiczną. Na stoliczku wystawione są opłatki wigilijne i ostatnie świece Caritasu, a przed kościołem można złożyć dobrowolną ofiarę na potrzeby misyjne Kościołów na Wschodzie. Bóg zapłać. Dziękujemy za wsparcie naszego Caritasu parafialnego darowiznami dla naszych chorych oraz sumą 1698 zł.

2. Dzieciom i dorosłym dziękujemy za gorliwy udział w roratach, które kontynuować będziemy do piątku włącznie nawiązując do życia i świętości bł. Laury Vicuńa i św. Carla Acutisa. Intencje mszalne na nowy rok zapisywane będą w kancelarii jeszcze w tym tygodniu codziennie od poniedziałku do piątku włącznie po Mszy św. roratniej.

3. Jutro o 14.00 spotkanie z dziećmi komunijnymi w kościele a po roratach z kandydatami do bierzmowania na plebanii.

4. W środę po roratach zapraszam na plebanię na spotkanie Radę Parafialną.

5. W piątek od 8.00 rano przedświąteczne odwiedziny chorych z namaszczeniem. Dodatkowe osoby starsze lub chorujące zainteresowane odwiedzinami prosimy zgłaszać w zakrystii lub telefonicznie.

6. Spowiedź przedświąteczna dla dzieci szkolnych w poniedziałek 22 grudnia o 10.00. Dla dorosłych okazja do spowiedzi będzie we wtorek 23 grudnia o godz. 15.00 i w środę 24 grudnia o godz. 10.00. We wtorek pomocą w spowiadaniu posłuży nam, oprócz proboszcza, ks. Dominik Rybol.

7. Na naszej parafialnej stronie internetowej zamieszczona jest od tygodnia szczegółowa dokumentacja fotograficzna i filmowa ukazująca proces konserwacji i renowacji zabytków ruchomych naszego kościoła, ich stan początkowy oraz efekty końcowe będące w miarę wiernym odtworzeniem pierwotnego i oryginalnego wyglądu obiektów. Zachęcam do obejrzenia niniejszej prezentacji.

8. Tegoroczną Kolędę rozpoczniemy Zimnicach Małych na ulicy Szkolnej w niedzielę 28 grudnia. Szczegółowy plan Kolędy podam w przyszłą niedzielę.