Materiały dla rodzin na niedzielę 03.05.2026 r.
W Aktualności2026-05-01
Krystian Saft
Materiały_dla_rodziny_03.05<–kliknij i czytaj
KANCELARIA PARAFIALNA
ul. Opolska 37, 46 – 061 Zimnice Wielkie, tel. 77/464 85 29, kom. 881 126 645,
Email: gerard.tyralla@diecezja.opole.pl
PONIEDZIAŁEK: 19.00 lub po wcześniejszym umówieniu.
W NIEDZIELĘ: kancelaria nieczynna.
SPRAWY PILNE: pogrzeb/wezwanie do chorego – proszę dzwonić na nr kom.: 881 126 645
KONTA: parafialne/bieżące BS 61 8883 1031 2002 2000 3483 0006
cmentarne BS 45 8883 1031 2002 2000 3483 0003
zimnice małe BS 18 8883 1031 2002 2000 3483 0004
KONTO: inwestycyjne remontowo-bud.: BS 11 8884 0004 2001 0037 7317 0001
Pozostałe aktualności
Wolne intencje do 30 sierpnia 2026 r.
W Aktualności2026-04-24
Krystian Saft
Zimnice Wielkie
MAJ
niedz. 03, godz. 7.00
wt. 05, godz. 7.00
niedz. 10, godz. 7.30
wt. 19, godz. 7.00
niedz. 24, godz. 7.30
wt. 26, godz. 7.00
CZERWIEC
wt. 02, godz. 7.00
śr. 03, godz. 18.00
czw. Boże Ciało 04, godz. 7.30
wt. 09, godz. 7.00
pn. 15, godz. 18.00
wt. 16, godz. 18.00
śr. 17, godz. 18.00
wt. 23, godz. 18.00
wt. 30, godz. 7.00
LIPIEC
wt. 07, godz. 18.00
czw. 09, godz. 18.00
pn. 13, godz. 18.00 („fatimska”)
wt. 14, godz. 18.00
śr. 15, godz. 18.00
czw. 16, godz. 18.00
pn. 20, godz. 18.00
wt. 21, godz. 18.00
śr. 22, godz. 18.00
niedz. 26, godz. 7.30 i godz. 10.30
wt. 28, godz. 18.00
SIERPIEŃ
niedz. 02, godz. 10.30
wt. 04, godz. 18.00
śr. 05, godz. 18.00
pt. 07, godz. 18.00
pn. 10, godz. 18.00
wt. 11, godz. 18.00
czw. 13, godz. 18.00 („fatimska”)
pt. 14, godz. 18.00
niedz. 16, godz. 10.30
wt. 18, godz. 18.00
śr. 19, godz. 18.00
niedz. 23, godz. 7.30 i godz. 10.30
wt. 25, godz. 18.00
Zimnice Małe
KWIECIEŃ
pn. 20, godz. 17.00
czw. 23, godz. 17.00
śr. 29, godz. 17.00
czw. 30, godz. 17.00
MAJ
pt. 01. godz. 17.00
śr. 06, godz. 17.00
pn. 18, godz. 17.00
śr. 20, godz. 17.00
pt. 22, godz. 17.00
pt. 29, godz. 17.00
CZERWIEC
pn. 08, godz. 17.00
czw. 11, godz. 17.00
pt. 12, godz. 17.00
pn. 15, godz. 17.00
pt. 19, godz. 17.00
pn. 22, godz. 17.00
czw. 25, godz. 17.00
pt. 26, godz. 17.00
LIPIEC
śr. 01, godz. 17.00
czw. 02, godz. 17.00
pt. 03, godz. 17.00
pn. 06, godz. 17.00
śr. 08, godz. 17.00
czw. 09, godz. 17.00
pn. 13, godz. 17.00
śr. 15, godz. 17.00
czw. 16, godz. 17.00
pn. 20, godz. 17.00
śr. 22, godz. 17.00
czw. 23, godz. 17.00
pt. 24, godz. 17.00
pn. 27, godz. 17.00
śr. 29, godz. 17.00
czw. 30, godz. 17.00
pt. 31, godz. 17.00
SIERPIEŃ
pn. 03, godz. 17.00
śr. 05, godz. 17.00
czw. 06, godz. 17.00
pt. 07, godz. 17.00
pn. 10, godz. 17.00
śr. 12, godz. 17.00
czw. 13, godz. 17.00
pt. 14, godz. 17.00
czw. 20, godz. 17.00
pt. 21, godz. 17.00
pn. 24, godz. 17.00
śr. 26, godz. 17.00
KANCELARIA PARAFIALNA
ul. Opolska 37, 46 – 061 Zimnice Wielkie, tel. 77/464 85 29, kom. 881 126 645,
Email: gerard.tyralla@diecezja.opole.pl
PONIEDZIAŁEK: 19.00 lub po wcześniejszym umówieniu.
W NIEDZIELĘ: kancelaria nieczynna.
SPRAWY PILNE: pogrzeb/wezwanie do chorego – proszę dzwonić na nr kom.: 881 126 645
KONTA: parafialne/bieżące BS 61 8883 1031 2002 2000 3483 0006
cmentarne BS 45 8883 1031 2002 2000 3483 0003
zimnice małe BS 18 8883 1031 2002 2000 3483 0004
KONTO: inwestycyjne remontowo-bud.: BS 11 8884 0004 2001 0037 7317 0001
Pozostałe aktualności
Czwarta Niedziela Wielkanocna – Rok A 26 kwietnia 2026 r.
W Aktualności2026-04-24
Krystian Saft
Refleksja
Św. Augustyn, biskup Hippony i doktor Kościoła, wyrażając w swoim dziele pt. „Wyznaniach” swoją tęsknotę za niebem, które określił jako „mieszkanie chwały Pana” tak napisał: „Zbłąkałem się, jak owca zagubiona, lecz ufam, że na własnych ramionach przyniesie mnie w progi twoje ten Pasterz mój, który cię zbudował” (XII, 15). W ten sposób Augustyn czyni aluzję do Jezusa, którego ukazuje dzisiejsza ewangelia jako „bramę owiec”. Owce, które wejdą do owczarni przez tę bramę, znajdą paszę, to znaczy osiągną zbawienie: „Ja przyszedłem po to, aby owce miały życie i miały je w obfitości” (J 10, 10). Drzwi i bramy nie tylko umożliwiają wejście do środka, ale także chronią przed niepożądanym gościem, przed złodziejami. Stąd też bramy wjazdowe czy drzwi wejściowe są wykonywane z odpowiednio przygotowanego materiału, by zapewniały bezpieczeństwo. Przychodząc do drzwi czy bramy, zwykle naciskamy przycisk dzwonka lub pukamy, by nam otworzono. Jeśli ktoś usiłuje się dostać do środka nie przez bramę czy drzwi, to czyni to zwykle w złych zamiarach.
Jezus mówi o sobie, że jest „bramą owiec”. Ta brama prowadzi najpierw do Kościoła, przez tajemnicę sakramentu chrztu, a następnie do wieczności, przez tajemnicę zwycięstwa Chrystusa nad śmiercią, piekłem i Szatanem. Dzięki dobremu pasterzowi możemy sycić się życiem i doświadczać go w pełni. On stwarza owcom prawdziwe poczucie bezpieczeństwa. Więcej, jest gotów poświęcić życie w ich obronie. Dobry pasterz jest gotów poświęcić życie w ich obronie. Łączy Go z nimi niezwykła więź oparta na wzajemnej znajomości: znam owce moje, a moje Mnie znają. Z tej znajomości płynie ich bezgraniczne zaufanie do pasterza. Woła on swoje po imieniu, wyprowadza, staje na ich czele, a one idą za Nim, gdyż znają Jego głos. Jezus mówi zatem nie tyle o słuchaniu słów pasterza, co jego głosu. „Słowo” stanowi obiektywną treść, która może istnieć i funkcjonować nawet w pewnym oderwaniu od osoby. „Głos” natomiast jest żywym wyrazem obecności i więzi osobowej. „Słuchanie głosu” Pasterza oznacza więc taki sposób komunikacji, który daje doświadczenie bliskości i bezpieczeństwa, poznania w sposób osobisty i intymny. Świat oczekuje na dobrych pasterzy, potrzebuje ich. Również papież Franciszek wyraża swoje pragnienie w odniesieniu do Kościoła, aby podążał on „drogą w służbie powołań, otwierając przestrzeń w sercu każdego wierzącego, aby mógł z wdzięcznością odkryć powołanie, jakie kieruje do niego Bóg, znaleźć odwagę, by powiedzieć „tak”, przezwyciężyć znużenie w wierze w Chrystusa i wreszcie ofiarować swoje życie jako pieśń chwały dla Boga, braci i całego świata”. Światowy Dzień Modlitw o Powołania, który przypada w Niedzielę Dobrego Pasterza to wezwanie dla wspólnoty Kościoła do modlitwy za młodych ludzi, którzy słyszą w swoim sercu głos powołania do wyłącznej służby Bogu, by z wiarą i odwagą podjęli to wezwanie. Dlatego prośmy słowami św. Jana Pawła II:
„O Wysłuchaj, Chryste, naszych próśb za wstawiennictwem Najświętszej Maryi, Twojej Matki i Królowej Apostołów. Ona, która uwierzyła i dała wielkoduszną odpowiedź jest przyczyną naszej radości. Niech Jej obecność i Jej przykład towarzyszą tym, których wzywa do całkowitej służby Twojemu królestwu. Amen!” (Orędzie na Światowy Dzień Modlitw o Powołania, 1984).
Leszek Smoliński
Złota myśl tygodnia
Prosząc o wstawiennictwo naszej Matki, Maryi, chcemy powiedzieć całemu światu, że można budować pokój – nowy pokój; że można żyć razem ze wszystkimi narodami ze wszystkich religii i wszystkich ras; że pragniemy być uczniami Jezusa Chrystusa, zjednoczonymi jak bracia i siostry, zjednoczonymi wszyscy w świecie pokoju.
Leon XIV
Patron tygodnia – 28 kwietnia
św. Piotr Chanel, prezbiter i męczennik
Piotr Alojzy Maria Chanel, przyszły kapłan i pierwszy męczennik Oceanii, urodził się 12 lipca 1803 r. w Cuet, nieopodal Belley we Francji. Inteligencja i niezwykła pobożność zwróciły na niego uwagę miejscowego księdza, ojca Trompier, który zajął się jego podstawową edukacją. W seminarium diecezjalnym w Bourg Piotr zdobył serce i szacunek zarówno studentów, jak i profesorów.
Po przyjęciu święceń w 1827 r. otrzymał zaniedbaną parafię pod Paryżem; w ciągu zaledwie trzech lat zdołał ją ożywić i uporządkować. Jednak przez cały czas nie opuszczała go myśl o pracy misyjnej; w roku 1831 wstąpił do nowo utworzonego zgromadzenia marystów (Towarzystwa Maryjnego, Societe de Marie), którzy zajmowali się misjami w kraju i za granicą. W roku 1836 złożył śluby zakonne. Wbrew swojej woli został mianowany wykładowcą w seminarium w Balley; przez następne pięć lat gorliwie wypełniał swoje obowiązki. W roku 1836 polecono zgromadzeniu nawracać Nowe Hebrydy; ku swej radości Piotr został przełożonym małej grupy misjonarzy. Podróż trwała dziesięć miesięcy. Po przybyciu na miejsce przeznaczenia grupa rozdzieliła się. Piotr udał się na wyspę Futuna; towarzyszył mu tylko jeden brat i człowiek świecki, Anglik nazwiskiem Tomasz Boog. Początkowo przyjęto ich życzliwie; miejscowy władca Niuliki niedawno zniósł kanibalizm. Kiedy misjonarze opanowali język i zyskali zaufanie tubylców, władca przeraził się. Zdał sobie sprawę, że przyjęcie chrześcijaństwa prędzej czy później musi doprowadzić do zniesienia jego przywilejów jako najwyższego kapłana i władcy ludu. Kiedy więc nawet jego syn wyraził chęć przyjęcia chrztu, władca wysłał siepaczy, by ucięli misjonarzowi głowę. W ten sposób, 28 kwietnia 1841 roku, w trzy lata po przybyciu, Piotr Chanel został pochwycony i zabity przez tych, których chciał zbawić. Jego śmierć przyspieszyła tylko dzieło chrystianizacji wyspy: w ciągu pięciu miesięcy wszyscy tubylcy zostali nawróceni. Beatyfikacji sługi Bożego dokonał papież Leon XIII w roku 1889, a kanonizował go papież Pius XII w roku 1954, ogłaszając równocześnie pierwszego męczennika Oceanii patronem tego obszaru. Dla podkreślenia powszechności Kościoła Chrystusowego papież Paweł VI w ostatniej reformie liturgicznego kalendarza (1969) wspomnienie św. Piotra Chanel rozciągnął na cały Kościół, a jego imię wprowadził także do Litanii do Wszystkich Świętych.
Opowiadanie
Roztargniony pająk
Pewnego pięknego wrześniowego poranka, „Nici Niepokalanej”, błyszczące jak jedwabne nitki, kołysały się na wietrze. Przybywały z daleka i wędrowały daleko.
Jedna z tych nici zawisła na czubku drzewa i żółto-czarny pajączek zostawił swój lekki pojazd przyczepiając się do liści. Ale to miejsce nie było odpowiednie i pajączek zsunął się na wielki żywopłot. Tu znajdowało się wystarczająco dużo gałązek i pączków, by utkać na nich pajęczynę. I pająk zaraz zabrał się do roboty, uważając, by nić wzdłuż której zsunął się podtrzymywała górny punkt pajęczyny.
Nitka po nitce, węzeł po węźle, pajęczyna stawała się bardzo piękna. Wiele much i muszek wpadało w nią. Rano, po rosie, nitki wydawały się naszyjnikami brylantów i pająk był dumny ze swego dzieła. Pracował nad swoją pajęczyną codziennie i stał się pająkiem ważnym, wielkim i grubym. Miał najpiękniejszą i najlepszą pajęczynę w całym lesie.
Pewnego ranka zbudził się w złym humorze, albo też może zszedł z łóżka lewymi nóżkami. Obszedł pajęczynę, aby zrobić sobie śniadanie, ale nie znalazł żadnej muszki. W nocy przemarzł bardzo i to zwiększyło jeszcze jego czarny humor. W powietrzu nie fruwała ani jedna mucha. Dla zabicia czasu przejrzał jeszcze raz pajęczynę, która się obluzowała i w pewnym momencie zauważył dziwną nić. Pozornie nie przyczepiona była nigdzie. Wydawało się, że znika w chmurach. Im bardziej się jej przyglądał, tym bardziej się złościł.
– Kto wie – pomyślał – może tą nicią schodzą na dół konkurenci, którzy zjadają moją zdobycz. To jakaś głupia nitka, która nie przydaje się do niczego.
I jednym zdecydowanym ruchem swych mocnych szczęk, przeciął ją. Misterna pajęczyna spadła na ziemię i zmieniła się w wilgotną szmatkę, która oplątała pająka. Zbyt późno, biedak, przypomniał sobie, że pewnego pogodnego dnia wrześniowego, zszedł właśnie po tej nici i jak bardzo była mu przydatna dla utkania i poszerzenia swej pajęczyny.
Jak być „uczniem-misjonarzem” we współczesnym świecie? – cz. 7
Zwracam się do Was z apelem, aby gorliwie zaangażować się w dzieło kształtowania dojrzałej egzystencji chrześcijańskiej: Chrystusowego ucznia, świadka i misjonarza. Pan Bóg od nas oczekuje: świętości, miłości wzajemnej i ewangelizacji świata. Im bardziej będziemy o to zabiegać, tym bardziej będziemy podobni do Chrystusa i godni nieba. Pomocą może nam być krzewienie w parafiach kultu Najświętszego Serca Pana Jezusa i upowszechnianie nabożeństwa pierwszych sobót. W rodzinach chciejmy korzystać z przygotowanego materiału formacyjnego, który można pobrać z naszej diecezjalnej strony internetowej.
bp Andrzej Czaja
KANCELARIA PARAFIALNA
ul. Opolska 37, 46 – 061 Zimnice Wielkie, tel. 77/464 85 29, kom. 881 126 645,
Email: gerard.tyralla@diecezja.opole.pl
PONIEDZIAŁEK: 19.00 lub po wcześniejszym umówieniu.
W NIEDZIELĘ: kancelaria nieczynna.
SPRAWY PILNE: pogrzeb/wezwanie do chorego – proszę dzwonić na nr kom.: 881 126 645
KONTA: parafialne/bieżące BS 61 8883 1031 2002 2000 3483 0006
cmentarne BS 45 8883 1031 2002 2000 3483 0003
zimnice małe BS 18 8883 1031 2002 2000 3483 0004
KONTO: inwestycyjne remontowo-bud.: BS 11 8884 0004 2001 0037 7317 0001
Pozostałe aktualności
Materiały dla rodzin na niedzielę 26.04.2026 r.
W Aktualności2026-04-24
Krystian Saft
Materiały_dla_rodziny_26.04<–kliknij i czytaj
KANCELARIA PARAFIALNA
ul. Opolska 37, 46 – 061 Zimnice Wielkie, tel. 77/464 85 29, kom. 881 126 645,
Email: gerard.tyralla@diecezja.opole.pl
PONIEDZIAŁEK: 19.00 lub po wcześniejszym umówieniu.
W NIEDZIELĘ: kancelaria nieczynna.
SPRAWY PILNE: pogrzeb/wezwanie do chorego – proszę dzwonić na nr kom.: 881 126 645
KONTA: parafialne/bieżące BS 61 8883 1031 2002 2000 3483 0006
cmentarne BS 45 8883 1031 2002 2000 3483 0003
zimnice małe BS 18 8883 1031 2002 2000 3483 0004
KONTO: inwestycyjne remontowo-bud.: BS 11 8884 0004 2001 0037 7317 0001
Pozostałe aktualności
Ogólnopolskie obchody paschy św. Franciszka
W Aktualności2026-04-24
Krystian Saft
KANCELARIA PARAFIALNA
ul. Opolska 37, 46 – 061 Zimnice Wielkie, tel. 77/464 85 29, kom. 881 126 645,
Email: gerard.tyralla@diecezja.opole.pl
PONIEDZIAŁEK: 19.00 lub po wcześniejszym umówieniu.
W NIEDZIELĘ: kancelaria nieczynna.
SPRAWY PILNE: pogrzeb/wezwanie do chorego – proszę dzwonić na nr kom.: 881 126 645
KONTA: parafialne/bieżące BS 61 8883 1031 2002 2000 3483 0006
cmentarne BS 45 8883 1031 2002 2000 3483 0003
zimnice małe BS 18 8883 1031 2002 2000 3483 0004
KONTO: inwestycyjne remontowo-bud.: BS 11 8884 0004 2001 0037 7317 0001
Pozostałe aktualności
Materiały dla rodzin na niedzielę 19.04.2026 r.
W Aktualności2026-04-17
Krystian Saft
Materiały dla rodziny 19.04<–kliknij i czytaj
KANCELARIA PARAFIALNA
ul. Opolska 37, 46 – 061 Zimnice Wielkie, tel. 77/464 85 29, kom. 881 126 645,
Email: gerard.tyralla@diecezja.opole.pl
PONIEDZIAŁEK: 19.00 lub po wcześniejszym umówieniu.
W NIEDZIELĘ: kancelaria nieczynna.
SPRAWY PILNE: pogrzeb/wezwanie do chorego – proszę dzwonić na nr kom.: 881 126 645
KONTA: parafialne/bieżące BS 61 8883 1031 2002 2000 3483 0006
cmentarne BS 45 8883 1031 2002 2000 3483 0003
zimnice małe BS 18 8883 1031 2002 2000 3483 0004
KONTO: inwestycyjne remontowo-bud.: BS 11 8884 0004 2001 0037 7317 0001
Pozostałe aktualności
Trzecia Niedziela Wielkanocna – Rok A 19 kwietnia 2026 r.
W Aktualności2026-04-17
Krystian Saft
Refleksja
W 2006 roku ukazał się we Włoszech film w reżyserii Claudio Malaponti pt. „7 km od Jerozolimy”. Główny bohater, Aleksander, specjalista od reklamy, jest mężczyzną po czterdziestce. Kiedy traci pracę i porzuca go żona, wygrywa wycieczkę do Ziemi Świętej. Na pustynnej drodze z Jerozolimy do Emaus spotyka człowieka, który podaje się za Jezusa Chrystusa. Aleksander prowadzi z Nim rozmowę. I chociaż wierzy tylko w to, co dotyka i ogarnia rozumiem, spotkanie z Jezusem z Nazaretu przemienia jego życie. Pytania i wątpliwości – a któż z nas ich nie ma w życiu… A jakże wiele znaków zapytania znajduje się na naszej drodze kontaktu z Bogiem. Nieraz dziwimy się: jak to ja mogę mieć jakieś pytania, wątpliwości – przecież wiara wydaje mi się czymś oczywistym. Czy zawsze? A przecież Jezus może zniknąć mi nagle sprzed oczu – i co wtedy? Gdzie i u kogo będę szukał wtedy odpowiedzi na moje pytania i wątpliwości? I czy nie pozostanę, jak zasmuceni uczniowie, ze stwierdzeniem: „a myśmy się spodziewali”? Warto zauważyć, że „Ewangelia nie jest jedynie komunikowaniem rzeczy, o których można się dowiedzieć, ale to komunikowanie, które wywołuje wydarzenia oraz zmienia życie” (Spe salvi, 2). Ukazuje cały sens historii zbawienia, dziejów spotkań Boga z człowiekiem. Tej historii, w której Jezus nie był jedynie przypadkowym zdarzeniem, ale samym jej centrum. Widzimy w spotkaniu Zmartwychwstałego z uczniami w drodze do Emaus coś przedziwnego: oto Jezus, u kresu ich wędrówki, daje się rozpoznać po łamaniu chleba. A więc Bóg nie zostawia człowieka samego z niezrozumieniem i rozczarowaniem, ale budzi w jego sercu nadzieję. I pokazuje, że nic się nie skończyło. Przeciwnie, wszystko zacznie się od nowa, w nieznany dotychczas nikomu sposób. Tej radosnej nowiny nie da się przeżywać w samotności i kiedyś, w lepszych czasach. Mimo zmęczenia i późnej pory, uczniowie ruszyli natychmiast w podróż powrotną do Jerozolimy, by umacniać nadzieję swoich braci w wierze. Ale i naszą nadzieję, wielokrotnie wystawianą na różne próby.
Każdy z nas ma swoje Emaus. A więc momenty swojego życia, gdzie bardziej niż do tej pory, wyraźniej dostrzega Boga i Jego działanie. Kiedy zaczyna na nowo rozumieć, przyjmować i zawierzać Bogu to, co po ludzku wydaje się niezrozumiałe i nie do rozwiązania. Jak uczniowie w drodze do Emaus poszukujemy „utraconej nadziei”. A czytając dzisiejszą Ewangelię widzimy, że możemy ją odnaleźć w spotkaniu z Jezusem, który łamie dla nas chleb niebieski, stanowiący źródło naszego życia duchowego i zadatek przyszłej chwały. Jakże ważne wydaje się w tym miejscu przypomnienie słów św. Jana Pawła II, wypowiedzianych na ówczesnym placu Zwycięstwa w Warszawie 2 czerwca 1979 roku: „Kościół przyniósł Polsce Chrystusa – to znaczy klucz do rozumienia tej wielkiej i podstawowej rzeczywistości, jaką jest człowiek. Człowieka bowiem nie można do końca zrozumieć bez Chrystusa. A raczej: człowiek nie może siebie sam do końca zrozumieć bez Chrystusa. Nie może zrozumieć, ani kim jest, ani jaka jest jego właściwa godność, ani jakie jest jego powołanie i ostateczne przeznaczenie (…) I dlatego Chrystusa nie można wyłączać z dziejów człowieka w jakimkolwiek miejscu ziemi”. Panie, wierzę, że tam, gdzie Ty jesteś obecny, tam jest przyszłość. A „Moja i Twoja nadzieja / Pozwoli uczynić dziś cuda” (zespół Hey). Dlatego głoszę śmierć Twoją, Panie Jezu, wyznaję Twoje zmartwychwstanie i oczekuję Twojego przyjścia w chwale.
Leszek Smoliński
Złota myśl tygodnia
W świetle Wielkanocy pozwólmy, by Chrystus nas zadziwił! Pozwólmy, by Jego nieskończona miłość do nas przemieniała nasze serca!
Leon XIV
Patron tygodnia – 22 kwietnia
bł. Idzi z Asyżu, zakonnik
Idzi (Egidiusz) urodził się w Asyżu. O jego młodych latach nie wiadomo niczego pewnego. 23 kwietnia 1208 r., poruszony przykładem pierwszych towarzyszy św. Franciszka z Asyżu, poprosił go o przyjęcie do grona jego uczniów. Wkrótce potem wyruszył z Franciszkiem na głoszenie Ewangelii. Razem z nim udał się także do Rzymu, gdzie papież Innocenty III ustnie zatwierdził pierwszą Regułę Franciszka. Prawdopodobnie też wtedy Idzi otrzymał tonsurę. Około 1212 r. udał się z pielgrzymką do Santiago de Compostella. Po powrocie do Asyżu wyruszył do Ziemi Świętej. Odwiedził po drodze sanktuarium św. Michała Archanioła na Monte Gargano i św. Mikołaja w Bari. Zatrzymał się także w Tunezji, by nawracać tamtejszych Saracenów. Podczas pielgrzymek zawsze zarabiał na swoje wyżywienie i nocleg własną pracą, np. pomagając w noszeniu wody i grzebaniu zmarłych, zbieraniu orzechów, rąbaniu drwa.
Jako uważny obserwator, zdobył wiele cennych doświadczeń i informacji, które umiał potem skutecznie wykorzystać. Nie przegapił żadnej okazji do głoszenia Ewangelii. Jego kazania zawsze były krótkie, ale pełne serdecznej mądrości. Był analfabetą, ale zyskał przydomek „nieuczonego teologa”. Niektóre jego wypowiedzi zostały spisane i zebrane jako tzw. Dicta aura, stanowiąc cenne świadectwo wczesnej mistyki franciszkańskiej. Po kilku latach Idzi został skierowany przez Franciszka do pustelni w Fabriano, gdzie oddał się kontemplacji.
Zmarł w Perugii w 1262 r., po 52 latach życia franciszkańskiego. Jego niewątpliwy kult jako świętego potwierdził Pius VI w roku 1777, wyznaczając na dzień liturgicznego obchodu ku jego czci 23 kwietnia.
Opowiadanie
Banda
– Jeżeli chcesz się przyłączyć do naszej bandy, możesz to zrobić! – powiedział Piotr z kamienną twarzą. Alek spoglądał na czubki butów.
– Nigdy nie kradłem – wymamrotał.
– Zawsze jest ten pierwszy raz. A dowód odwagi jest dowodem odwagi!
– Nie trzęś portkami – zachęcał Bernard. – My odwrócimy uwagę staruszka, a ty ukradniesz mu czekoladę i do kieszeni. No już!
Alek potrząsnął ramionami:
– Pozbawienie staruszka czekolady nie jest wielkim dowodem odwagi.
– Chcesz być jednym z nas, tak czy nie?… Jesteś tchórzem!
– Nie jestem tchórzem – zaprzeczył Alek. I cała trójka udała się w kierunku małego sklepiku, w którym było wszystkiego po trochu. Rozległ się dzwonek w drzwiach. Staruszek spojrzał spod okularów i pozdrowił ich skinieniem głowy.
Piotr i Bernard udawali, że obojętnie oglądają towar. Następnie przenieśli uwagę sklepikarza na kąt z zeszytami.
– Ile kosztuje ten?
– Pięćdziesiąt groszy.
W drugim kącie sklepiku Alek szybkim ruchem zgarnął kilka tabliczek czekolady do kieszeni. Chłopcy zapłacili za zeszyt. Staruszek podarował każdemu gumę do żucia. Tak postępował wobec wszystkich dzieci.
Chłopcy wybiegli podnieceni. W parku Alek wyjął łup.
– Czekolada z orzechami! Duża!
Pochłonęli ją. Dla Alka była okropnie gorzka.
– Teraz jesteś jednym z nas! – powiedział Piotr i głośno przybił mu „piątkę”.
– Idę do domu – wyszeptał Alek. Cały wieczór się uczył i poszedł spać bez słowa.
Nazajutrz rano, kiedy przechodził obok sklepiku staruszka, poczuł gwałtowne bicie serca. Po zakończeniu lekcji długo szamotał się z książkami i plecakiem, aż został sam. Potem wszedł do sklepiku.
W drzwiach rozległ się dzwonek. Staruszek przyjął go serdecznie.
Chłopiec położył pieniądze obok kasy.
– Trzy tabliczki czekolady – powiedział.
– Weź je sobie, Alek – odpowiedział staruszek.
– Wziąłem je już wczoraj, proszę pana – wyszeptał czerwieniąc się. I dodał: – Musiałem to zrobić. To był dowód odwagi…
Staruszek wziął banknot i wydał mu resztę. Jak zawsze dał też Alkowi gumę do żucia. A następnie z uznaniem pokiwał głową:
– Dowód odwagi dałeś dziś.
Jak być „uczniem-misjonarzem” we współczesnym świecie? – cz. 6
Natomiast trzecie wezwanie formacyjne wiąże się ze zbawczym posłannictwem chrześcijan, które wynika z nakazu misyjnego Chrystusa. Bez podejmowania dzieła ewangelizacji nasze dążenie do zjednoczenia z Chrystusem nie może być zrealizowane. Także więc w tym obszarze chrześcijańskiej egzystencji ujawnia się wiele konkretnych zadań. Przede wszystkim nie możemy się dyspensować z obowiązku podjęcia tego wezwania i zaprzestać poszukiwania nowych dróg szerzenia Ewangelii w swoim środowisku życia. Trzeba wychodzić do tych, którzy Chrystusa nie znają i do tych, którzy zagubili się na ścieżkach wiary i odstąpili od Niego. By nie ulegać lękom i zniechęceniu, trzeba uwierzyć w moc skutecznego oddziaływania Ducha Świętego w nas i przez nas. I trzeba się dzielić tym, co Jezus uczynił dla nas i jak wielkich dzieł dokonał dla całego rodzaju ludzkiego. Mam na myśli zwiastowanie orędzia o nieskończonym miłosierdziu Boga, które przyjęło się nazywać kerygmatem. Chodzi o esencję radosnej nowiny dla każdego człowieka, że Jezus cię kocha, daje ci swoje życie, jest przy tobie i pragnie twego szczęścia. To orędzie ma moc budzenia wiary, zwłaszcza wówczas, gdy chrześcijanin zapewnia: tego doświadczyłem i miłość Jezusa jest moim udziałem. Powinno to być przekazywane osobom żyjącym pośród nas, zwłaszcza w domu, dzieciom i wnukom.
bp Andrzej Czaja
KANCELARIA PARAFIALNA
ul. Opolska 37, 46 – 061 Zimnice Wielkie, tel. 77/464 85 29, kom. 881 126 645,
Email: gerard.tyralla@diecezja.opole.pl
PONIEDZIAŁEK: 19.00 lub po wcześniejszym umówieniu.
W NIEDZIELĘ: kancelaria nieczynna.
SPRAWY PILNE: pogrzeb/wezwanie do chorego – proszę dzwonić na nr kom.: 881 126 645
KONTA: parafialne/bieżące BS 61 8883 1031 2002 2000 3483 0006
cmentarne BS 45 8883 1031 2002 2000 3483 0003
zimnice małe BS 18 8883 1031 2002 2000 3483 0004
KONTO: inwestycyjne remontowo-bud.: BS 11 8884 0004 2001 0037 7317 0001
Pozostałe aktualności
Dzień modlitw o powołania
W Aktualności2026-04-17
Krystian Saft
KANCELARIA PARAFIALNA
ul. Opolska 37, 46 – 061 Zimnice Wielkie, tel. 77/464 85 29, kom. 881 126 645,
Email: gerard.tyralla@diecezja.opole.pl
PONIEDZIAŁEK: 19.00 lub po wcześniejszym umówieniu.
W NIEDZIELĘ: kancelaria nieczynna.
SPRAWY PILNE: pogrzeb/wezwanie do chorego – proszę dzwonić na nr kom.: 881 126 645
KONTA: parafialne/bieżące BS 61 8883 1031 2002 2000 3483 0006
cmentarne BS 45 8883 1031 2002 2000 3483 0003
zimnice małe BS 18 8883 1031 2002 2000 3483 0004
KONTO: inwestycyjne remontowo-bud.: BS 11 8884 0004 2001 0037 7317 0001
Pozostałe aktualności
List Pasterski Konferencji Episkopatu Polski Apel o Pokój
W Aktualności2026-04-17
Krystian Saft
Apel o Pokój<— kliknij i czytaj
KANCELARIA PARAFIALNA
ul. Opolska 37, 46 – 061 Zimnice Wielkie, tel. 77/464 85 29, kom. 881 126 645,
Email: gerard.tyralla@diecezja.opole.pl
PONIEDZIAŁEK: 19.00 lub po wcześniejszym umówieniu.
W NIEDZIELĘ: kancelaria nieczynna.
SPRAWY PILNE: pogrzeb/wezwanie do chorego – proszę dzwonić na nr kom.: 881 126 645
KONTA: parafialne/bieżące BS 61 8883 1031 2002 2000 3483 0006
cmentarne BS 45 8883 1031 2002 2000 3483 0003
zimnice małe BS 18 8883 1031 2002 2000 3483 0004
KONTO: inwestycyjne remontowo-bud.: BS 11 8884 0004 2001 0037 7317 0001
Pozostałe aktualności
Pielgrzymka do Sanktuariów Maryjnych
W Aktualności2026-04-12
Krystian Saft
KANCELARIA PARAFIALNA
ul. Opolska 37, 46 – 061 Zimnice Wielkie, tel. 77/464 85 29, kom. 881 126 645,
Email: gerard.tyralla@diecezja.opole.pl
PONIEDZIAŁEK: 19.00 lub po wcześniejszym umówieniu.
W NIEDZIELĘ: kancelaria nieczynna.
SPRAWY PILNE: pogrzeb/wezwanie do chorego – proszę dzwonić na nr kom.: 881 126 645
KONTA: parafialne/bieżące BS 61 8883 1031 2002 2000 3483 0006
cmentarne BS 45 8883 1031 2002 2000 3483 0003
zimnice małe BS 18 8883 1031 2002 2000 3483 0004
KONTO: inwestycyjne remontowo-bud.: BS 11 8884 0004 2001 0037 7317 0001
Pozostałe aktualności







