Krystian Saft

W Święto Chrztu Pańskiego wpatrujemy się w pokornego Jezusa, który wraz z całym ludem przystąpił do chrztu, którego udzielał Jan w Jordanie. W trakcie modlitwy dochodzi do niecodziennej sytuacji: na Jezusa zstępuje Duch Święty, a z nieba słychać głos Ojca: «Ty jesteś moim Synem umiłowanym, w Tobie mam upodobanie». Jezus objawia się w tej scenie jako wzór człowieka modlitwy.

To właśnie scena znad Jordanu stanowi punkt zwrotny w życiu Jezusa i jest momentem inaugurującym Jego mesjańską misję. Od tego momentu Jezus z Nazaretu staje się osobą publiczną. Pokazuje, że łączy się solidarnie z grzesznikami, choć sam nie jest grzesznikiem.

Królowie, kapłani i prorocy bywali namaszczani olejem. Jezus przewyższa ich wszystkich, ponieważ jest „namaszczony” Duchem Świętym, który Go najściślej łączy z Bogiem. Jezus wstępując do Jordanu uświęcił wodę, która stała się symbolem oczyszczenia i udziału w Jego tajemnicy. Jak naucza papież Franciszek, „Urodziliśmy się dwukrotnie: najpierw do życia naturalnego, a po raz drugi, dzięki spotkaniu z Chrystusem w źródle chrzcielnym. Tam umarliśmy dla śmierci, aby żyć jako dzieci Boże na tym świecie. Tam staliśmy się ludźmi, tak jak sobie tego nigdy nie wyobrażaliśmy. Właśnie dlatego wszyscy musimy szerzyć woń krzyżma, którym zostaliśmy namaszczeni w dniu naszego chrztu” (Audiencja generalna, 2.08.2017).

Przy poświęceniu krzyżma wypowiada się długą modlitwę. W pierwszej części nawiązuje ona do gałązki oliwnej, niesionej Noemu po potopie, namaszczenia Aarona i Dawida, przede wszystkim zaś do namaszczenia Jezusa Chrystusa po chrzcie w Jordanie. W drugiej części modlitwa uprasza o to, by namaszczeni krzyżmem, oczyszczeni od zepsucia, stali się świątynią Bożego majestatu i byli wonnością Chrystusa, od którego wywodzi się nazwa chryzmy. Dzisiaj krzyżma używa się w namaszczeniu po chrzcie, przy bierzmowaniu, święceniach kapłańskich (biskup i prezbiter), poświęceniu ołtarza i kościoła.

Woń krzyżma jest wezwaniem, byśmy roznosili w naszym życiu „woń Chrystusa”. Chodzi o to, byśmy przez bliskość z Chrystusem, zjednoczenie z Nim w miłości, mogli rozwijać podstawowe powołanie, które otrzymaliśmy na chrzcie – chodzi o powołanie do świętości. Dokonuje się to przez wytrwałą modlitwę, która ma stawać się miłą Bogu jak woń kadzidła. Stawanie się człowiekiem modlitwy sprawia, że w swoim życiu, dzięki obecności Ducha Świętego, upodabniamy się do Chrystusa i pełnimy wolę Bożą.

Chrystusowe wezwanie do realizacji świętości życia oznacza apel o otwarcie się na Boga, na Jego miłość. To ona jest „duszą świętości” (KKK 826). Stanowi pierwszy i najbardziej potrzebny dar (por. Rz 5,5) ku miłowaniu Boga i bliźniego. Aby świętość „(…) wzrastała w duszy i wydawała owoce, każdy wierny powinien chętnie słuchać słowa Bożego i czynem wypełniać wolę Bożą z pomocą Jego łaski, uczestniczyć często w sakramentach, zwłaszcza w Eucharystii, i w świętych czynnościach oraz ustawicznie praktykować modlitwę, samozaparcie, ochoczą posługę braterską i wszelkie cnoty” (KK 42).

Szczególnie niebezpieczną dla rozwoju świętości Kościoła jest sytuacja, gdy wierni nie dbają o żywą więź z Jezusem, gdy ranią i niszczą tę więź, zwłaszcza przez grzech ciężki. Ta sytuacja oznacza utratę łaski uświęcającej, tzn. utratę stanu życia w przyjaźni z Bogiem. Nie bez racji teologia mówi w tym wypadku o grzechu śmiertelnym. Uśmierca się życie Chrystusowe otrzymane na chrzcie świętym, chrześcijańską tożsamość i eklezjalny byt.

Mając to niebezpieczeństwo na względzie, Chrystus przekazał Kościołowi wspaniały dar – władzę odpuszczania grzechów (por. J 20,22), który jest u podstaw sakramentu pokuty, posługi jednania (2 Kor 5,18), która sprawia, że człowiek powstaje z martwych. Trzeba jednak w sakramencie pokuty i pojednania chętnie i odpowiedzialnie korzystać z daru miłości miłosiernej. O wiele groźniejsze niż sam grzech jest bowiem trwanie w grzechu; postawa zamknięcia na Boże przebaczenie, zwłaszcza w formie zuchwalstwa wobec Bożego miłosierdzia i zwątpienia w Boże miłosierdzie.

Bł. Jan Paweł II nawiązując do tego, ma na myśli tzw. grzech przeciw Duchowi Świętemu (por. Mt 12,31n.; Mk 3,28n.; Łk 12,10), o którym Jezus mówi, że nie będzie nam odpuszczony, a który w opinii papieża szerzy się dziś mocno w postaci materializmu i zaniku poczucia grzechu. Materializm sprawia, że nie wartościuję należycie tego, co duchowe i nie dbam o życie duchowe i wewnętrzny rozwój. Natomiast zanik poczucia grzechu sprawia, że trwam w grzechu bez wyrzutu sumienia, żyję w coraz większym oddaleniu od Boga, zamiatam brudy pod dywan i nie przyjmuję ich odpuszczenia (por. enc. Dominum et Vivificantem, nr 46–48).

Wprawdzie taka postawa nie jest w stanie zniszczyć Kościoła, jego obiektywnej świętości, sprawia jednak, że Kościół się starzeje, zatraca dynamizm życia, bywa powodem zgorszenia ze względu na trwanie w grzechu swoich członków. Wówczas Kościół traci na wartości i wiarygodności, na autorytecie i sile oddziaływania, choć złożony w nim depozyt Bożej łaski i prawdy pozostaje nienaruszony.

Niedziela, 29.12.2024

godz. 16.00 – Ekumeniczne kolędowanie, kościół ewangelicki w Lubieni

Sobota, 04.01.2025

godz. 17.00 – VI ekumeniczny koncert kolęd, Kluczbork, kino „Bajka” (wykonawcy: Zespół SOUND’N GRACE)

Poniedziałek, 06.01.2024

godz. 10.30 – Liturgia wschodnia połączona z uroczystym poświęceniem wody (Jordan) (Epifania w Kościołach Wschodnich), kościół pw. Przemienienia Pańskiego w Opolu (ul. Grota Roweckiego 3), przewodniczenie i Słowo Boże: ks. Mateusz Demeniuk

Sobota, 11.01.2025

godz. 16.00 – Ekumeniczny Koncert Kolęd, kościół OO. Franciszkanów w Opolu (wystąpią: Chór Ave Verum z par. ap. Piotra i Pawła w Opolu, Chór Cantiamo z par. św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Dobrzeniu Wielkim, Chór Canticum Novum z par. św. Wawrzyńca w Strzelcach Opolskich, Chór Sursum Corda z par. Ducha Świętego i NMP w Kędzierzynie –Koźlu, Chór św. Franciszka działający przy Klasztorze Franciszkanów w Opolu, Chór FeelinGospel działający przy Kościele Ostoja w Opolu, Ukraiński Chór im. Mykoły Łeontowycza z par. greckokatolickiej w Opolu)

Sobota, 18.01.2025

godz. 16.00 – Ekumeniczny wieczór uwielbienia, kościół zielonoświątkowy Ostoja w Opolu
(ul. Walentego Wróblewskiego 26)

godz. 18.00 – Rozpoczęcie Tygodnia Powszechnej Modlitwy o Jedność Chrześcijan:
Msza św. o jedność chrześcijan i o pokój, Opole – Kolonia Gosławicka, par. św. Jacka, przewodniczenie: bp Andrzej Czaja; Słowo Boże: bp Wojciech Pracki

Niedziela, 19.01.2025
godz. 10.30 – nabożeństwo ekumeniczne, kaplica ewangelicka w Opolu (ul. Pasieczna 12), przewodniczenie: bp. Wojciech Pracki, Słowo Boże: bp Andrzej Czaja

godz. 17.00 – Ekumeniczna Modlitwa Młodych, kościół seminaryjno-akademicki pw. św. Jadwigi Śląskiej w Opolu (ul. Drzymały 1a), przewodniczenie i Słowo Boże: bp Waldemar Musioł

Poniedziałek, 20.01.2025

godz. 9.45-11.15 – Seminarium otwarte na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Opolskiego, Opole, ul. Drzymały 1a. Temat: „Sakrament chrztu znakiem jedności” – 25 lat od podpisania wspólnej deklaracji Kościołów w Polsce nt. chrztu
Słowo wprowadzające: ks. prof. dr hab. Zygfryd Glaeser
Przewodniczenie seminarium:
Wprowadzenia merytoryczne:
Bp mgr-lic. Waldemar Musioł
Bp mgr-lic. Wojciech Pracki
Pastor dr Mariusz Muszczyński

Dyskusja

Poniedziałek, 20.01.2025

godz. 17.00 – Eucharystia z homilią ekumeniczną, kaplica pw. św. Sebastiana
w Sebastianeum Silesiacum w Kamieniu Śląskim, przewodniczenie: abp Alfons Nossol;
Słowo Boże: bp Wojciech Pracki

godz. 17.00 – Nabożeństwo ekumeniczne, kościół ewangelicki w Karczowie, przewodniczenie: ks. Sławomir Fonfara (proboszcz parafii ewangelicko-augsburskiej w Brzegu),
Słowo Boże: ks. Marcin Bonk (proboszcz parafii rzymskokatolickiej w Dąbrowie)

Środa, 22.01.2025

godz. 17.00 – Nieszpory ekumeniczne, kaplica duszpasterstwa akademickiego Resurrexit
(Opole, ul. Drzymały 1), przewodniczenie: ks. Wojciech Maciążek (rektor MWSD w Opolu);
Słowo Boże: bp Wojciech Pracki.

Czwartek, 23.01.2025

godz. 9.00 – Msza św. z seniorami oraz ekumeniczne nabożeństwo o jedność chrześcijan i o pokój w świecie, kościół rzymskokatolicki pw. Bożego Ciała w Oleśnie, przewodniczenie: bp Andrzej Czaja; Słowo Boże: bp Wojciech Pracki

Sobota, 25.01.2025

godz. 18.00 – nabożeństwo ekumeniczne z udziałem grup i ruchów charyzmatycznych,
par. Ducha Świętego w Opolu – Winowie, przewodniczenie: bp Andrzej Czaja; Słowo Boże: pastor Mariusz Muszczyński

Niedziela, 26.01.2025

godz. 16.00 – nabożeństwo ekumeniczne, kościół rzymskokatolicki pw. Trójcy Świętej w Gorzowie Śląskim, przewodniczenie: ks. Rafał Prusko (proboszcz parafii miejsca),
Słowo Boże: ks. Mateusz Łaciak (proboszcz parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Kluczborku)

godz. 18.00 – nabożeństwo ekumeniczne w kościele ewangelickim w Oleśnie, przewodniczenie:
ks. Ryszard Pieron (proboszcz parafii ewangelickiej w Lasowicach Wielkich);
Słowo Boże: ks. Walter Lenart (proboszcz parafii pw. Bożego Ciała w Oleśnie)

Środa, 29.01.2025

godz. 12.00 – Ekumeniczne nabożeństwo Młodych, kościół pw. św. Zygmunta i św. Jadwigi
w Kędzierzynie-Koźlu, przewodniczenie: ks. Zygfryd Glaeser, Słowo Boże: pastor Mariusz Muszczyński

Wtorek, 11.02.2025

godz. 18.00 – Eucharystia wraz z ekumeniczną modlitwą w intencji chorych,
kościół pw. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Opolu-Nowej Wsi Królewskiej,
przewodniczenie: ks. Zygfryd Glaeser, Słowo Boże: bp Wojciech Pracki

Niedziela 09.03.2025

godz. 17.00 – nabożeństwo ekumeniczne, kościół rzymskokatolicki pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Dobrodzieniu, przewodniczy: ks. Mariusz Kleman (proboszcz parafii św. Marii Magdaleny i ex currendo proboszcz parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Dobrodzieniu), Słowo Boże: ks. prof. dr hab. Zygfryd Glaeser

OPOLSKIE DNI JUDAIZMU

Czwartek, 16.01.2025
godz. 17.00 – spotkanie z Miriam SYNGIER nt. „Być Żydówką w Polsce”, Biblioteka Miejska
w Opolu, ul. Minorytów 4

Czwartek, 24.04.2025 – Wokół dziennika Anny Frank, Teatr Lalki i Aktora w Opolu
(szczegółowe informacje zostaną podane w późniejszym terminie)

DZIEŃ ISLAMU

Niedziela, 26 stycznia 2025
godz. 20.00-21.00 – Webinar na platformie MsTeams. Temat: Islam i chrześcijaństwo w Syrii, organizatorzy: Katedra Teologii Fundamentalnej, Dogmatycznej i Ekumenizmu WT UO, Pontificio Istituto di Studi Arabie d’Islamistica, Badaliya, Institute for Research on Theology and Spirituality of the Far East, prowadzący: ks. dr Piotr Sękowski (PISAI), ks. prof. UO dra hab. Dariusz Klejnowski-Różycki
Link do webinaru MsTeams: https://teams.microsoft.com/l/meetup-join/19%3ae25838c76c214810b47b47e219e9bba5%40thread.tacv2/1734118576913?context=%7b%22Tid%22%3a%228bc347df-2832-4d9d-b10a-fbdbdc7fe2e5%22%2c%22Oid%22%3a%2284cc8531-0b23-44f3-9438-7ca7b4e4e304%22%7d
Link Facebook: https://www.facebook.com/events/1111015994149054/

W naszym życiu bardzo ważny jest początek. Często powtarza się, że najważniejsze to dobrze zacząć. Widzimy to wyraźnie choćby w sporcie. Podczas zawodów biegowych czy w wyścigach motocyklowych często dobry start zapewnia wygraną. Jeśli zawodnik spóźni się ze startem, ma niewielkie szansę na wygraną.

Dziś w Ewangelii czytamy o początku. Był to dobry początek – najlepszy, jaki był możliwy, bo początkiem wszystkiego był Bóg i Jego Słowo. Słyszymy: Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało. Jan Ewangelista, aby oddać przesłanie tych słów, używa pojęcia „logos”. Owo pojęcie jest jednym z najważniejszych w starożytnej filozofii greckiej. Oznacza ono m.in. rozum, sens, porządek, prawidłowość. Zatem Bóg nadał wszystkiemu sens i porządek. Tylko w perspektywie Boga rozpoznajemy początek wszystkiego. Bóg przez swoje Słowo stwarza świat i nim kieruje. Chce, aby jego Słowo zamieszkało wśród nas.

Jezus, odwieczne Słowo Boga Wszechmogącego, choć urodził się dwa tysiące lat temu, pragnie narodzić się w naszym życiu i zamieszkać w naszej codzienności. Spoglądając dziś na betlejemską szopkę, gdzie narodził się Jezus, warto zadać sobie pytanie: Czy Jezus w naszym życiu jest domownikiem czy tylko sporadycznym gościem?

Niestety, w naszym życiu Jezus może być „tylko gościem”. Dzieje się tak wtedy, kiedy tylko od święta czy przy okazji jakiejś rodzinnej uroczystości przystępujemy do sakramentów. Modlimy się tylko wtedy, kiedy coś od Boga potrzebujemy. Jezus nie przyszedł na świat, aby być tylko „gościem”. Słowo Boga ma w nas zamieszkać, a nie tylko od czasu do czasu na krótko nas odwiedzać. Jezus nie chce się z nami spotykać tylko podczas świąt, przy okazji ślubów, chrztów czy pogrzebów. Nasz Zbawiciel nie może być tylko tradycyjnym dodatkiem do świąt, ale ma być Postacią, która na stałe mieszka w naszych sercach.

Jeśli chcemy, aby Jezus, odwieczne Słowo, narodził się w nas i w nas zamieszkał, trzeba Zbawiciela zapraszać codziennie na modlitwie, żyć sakramentami świętymi i czynić dobro w Jego imię. Trzeba też przyjąć Jezusa w swojej ludzkiej biedzie i grzeszności z nadzieją, że może On odmienić nasze życie.

Łukasz Baran CSsR

Złota myśl tygodnia

Godność dziecka wymaga ze strony rodziców i społeczeństwa najdelikatniejszej wrażliwości sumienia, ponieważ dziecko jest tym punktem newralgicznym, wokół którego kształtuje się lub rozbija moralność rodzin, a w następstwie całych narodów i społeczeństw.

św. Jan Paweł II

Patron tygodnia – 5 stycznia
Święty Szymon Słupnik

Szymon (Symeon) urodził się w końcu IV wieku w rodzinie pasterskiej w Sis – na pograniczu Cylicji i Syrii. Miał liczne rodzeństwo, które jednak rychło zabrała mu śmierć. Pozostał na ojcowiźnie z bratem, Samsonem. Po śmierci rodziców i brata sprzedał majątek rodzinny i rozdał ubogim pieniądze, jakie za niego otrzymał. Wstąpił do eremitów zamieszkałych w klasztorze Eusebona w Teleda koło Antiochii, ale rychło to miejsce opuścił, tęskniąc za życiem pustelniczym.
Został pustelnikiem w Telanissos, gdzie żył w skrajnej ascezie. Wreszcie zamieszkał w pobliżu Antiochii Syryjskiej na zbudowanym przez siebie kamiennym słupie z małą platformą (wysokości od 10 do 60 stóp – z czasem św. Szymon zwiększał wysokość słupa), na której przebywał około 40 lat (stąd jego przydomek Słupnik).
Był wielkim pokutnikiem. Pokarm ograniczał do minimum. Przed deszczem i upalnym słońcem chronił go jedynie płaszcz z kapturem. Większą część życia poświęcił modlitwie stojąc na słupie, wystawiony na wszelkie żywioły, praktycznie bez pożywienia. Wiele godzin spędzał na kontemplacji. Ta nietypowa forma surowej ascezy i modlitwy ściągała wielu przybyszów i ciekawskich, nawet spośród pogan. Teodoret wspomina, że w ten sposób Szymon nawrócił wiele tysięcy przybyszów z pogańskiej Arabii i Persji. Kolumna, na której przebywał, nieraz stawała się amboną. Szymon nauczał z niej prawd wiary, broniąc jej przeciwko nestorianom, którzy wówczas szerzyli swoje błędy, a mieli poparcie u najwyższych władz duchownych i świeckich. Przychodzono do niego po poradę, proszono o wstawiennictwo przed Panem Bogiem tak w sprawach prywatnych, jak publicznych. Miał się tu zjawić nawet sam cesarz rzymski Marcjan. Cesarz Leon I oddawał Szymonowi najwyższe pochwały.
Szymon Słupnik zmarł 28 sierpnia 459 roku. Jego pogrzeb był prawdziwym triumfem. Wziął w nim udział patriarcha Antiochii, sześciu biskupów, gubernator cesarski, mnóstwo mnichów i niezliczone rzesze wiernych. Niebawem jego ciało przewieziono w uroczystej procesji z Antiochii do Konstantynopola. Na miejscu, gdzie stał słup, wybudowano świątynię, do której wędrowali pątnicy aż do XVII wieku. Później została ona zburzona przez Arabów. Dziś stoi tam ołtarz.
Prawosławna hagiografia nazwała świętego Antiocheńskim w odróżnieniu od żyjącego w VI wieku św. Szymona Słupnika Młodszego.

Opowiadanie
Tajemnica szczęścia

Pewien młodzieniec zapytał najmądrzejszego z ludzi o tajemnicę szczęścia. Mędrzec poradził młodzieńcowi, by obszedł pałac i powrócił po dwóch godzinach.
– Proszę cię jedynie o jedno – powiedział mędrzec, wręczając mu łyżeczkę, na której umieścił dwie krople oliwy. W czasie wędrówki nieś tę łyżeczkę tak, by nie wylała się oliwa.
Po dwóch godzinach młodzieniec wrócił i mędrzec zapytał go:
– Czy widziałeś wspaniale ogrody? Czy zauważyłeś piękne pergaminy?
Młodzieniec ze wstydem wyznał, że nie widział niczego. Troszczył się jedynie o to, by nie wylać kropel oliwy.
– Wróć i spójrz na cuda mego świata – powiedział mędrzec.
Młodzieniec wziął łyżeczkę i znów zaczął wędrówkę, ale tym razem obserwował wszystkie dzieła sztuki. Zobaczył też ogrody, góry i kwiaty. Powrócił do mędrca i szczegółowo zdał sprawę z tego, co widział.
– Gdzie są te dwie krople oliwy, które ci powierzyłem? – spytał mędrzec.
Spojrzawszy na łyżeczkę, chłopak zauważył, że ich nie ma.
– Oto jedyna rada, jaką mogę ci dać, powiedział mędrzec – Tajemnica szczęścia tkwi w dostrzeganiu wszystkich cudów świata, przy jednoczesnej dbałości o dwie krople oliwy na łyżeczce.

Wierzę w Kościół – katechezy o Domu Bożym dla nas cz. 110.

bp Andrzej Czaja

1. Serdeczne Bóg zapłać wszystkim, którzy uświetnili obchód tegorocznych Świąt Bożego Narodzenia: za sprzątanie i wystrój kościoła, zakupione choinki, panu Rolandowi Kuc z Prószkowa za podarowaną wioskę drewna czy desek na stajenkę betlejemską, za przygotowanie i prowadzenie oprawy liturgicznej i muzycznej, ministrantom i pocztom sztandarowym młodzieży i Dzieci Maryi, naszej orkiestrze.

2. Bóg zapłać za dzisiejszą kolektę na fundusz inwestycyjny oraz za słodycze złożone podczas świąt na rzecz dzieci z porażeniem mózgowym. Dziś nabożeństwo popołudniowe odstępujemy na rzecz inauguracji Roku Jubileuszowego 2025. Biskup opolski Andrzej Czaja bardzo serdecznie zaprasza wszystkich diecezjan, do udziału we Mszy św. na rozpoczęcie diecezjalnych obchodów Roku Świętego, która odbędzie się dziś o godz. 14.00 w kościele seminaryjno-akademickim pw. św. Jadwigi Śląskiej w Opolu. Liturgia Mszy św. będzie transmitowana przez Diecezjalne Radio Doxa.

3. Jutro pierwszy dzień kolędowania. W tym roku rozpoczynamy w Zimnicach Wielkich od rodz. Szmolke do rodz. Pudełko. Podczas odwiedzin duszpasterskich Msza św. w tygodniu odprawiana będzie o 7.00, natomiast kolęda od 11.00 w ZW i od 12.00 w ZM. Plan kolędy podany jest w gablotkach i na stronie internetowej. Na ostatnim posiedzeniu Rady Parafialnej ustaliliśmy, aby tegoroczne ofiary kolędowe składać na malowanie wnętrza kościoła. Czekamy na oferty cenowe tego projektu. W najbliższych miesiącach wszystkie zabytki ruchome wraz z elementami bocznego ołtarza i ambony wycofane zostaną z kościoła celem ich renowacji. Bedzie to zatem dobra okazja, aby odnowić także ściany naszej świątyni. Z góry dziękuję za Waszą ofiarność podczas kolędy.

4. We wtorek w ostatni dzień starego roku zapraszam na Mszę o 18.00 i krótką modlitwę przebłagalno- dziękczynną przed Najświętszym Sakramentem.

5. W dzień Nowego Roku obchodzimy Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki. Porządek Mszy św. jak w niedzielę. Suma o 10.30 o błogosławieństwo Boże w nowym roku. Pozostałe Msze św. pozostają na razie bez intencji ze strony wiernych. Zachęcam do skorzystania. Również intencja Mszy św. porannej w piątek jest jeszcze wolna.