Aktualności

1. Dziękujemy wszystkim, którzy angażowali się w tym tygodniu w sprzątanie, udekorowanie naszego kościoła i prowadzenie liturgii.

2. Bóg zapłać panom pracującym na plebanii przy obniżaniu, ocieplaniu i instalowaniu sufitów. Prace będą kontynuowane w przyszłym tygodniu wraz z płytkowaniem łazienek, do których zakupiliśmy już częściowo materiały. Naszą wdzięczność wyrażamy osobom, które przekazały swoje darowizny na potrzeby remontu i którzy zaangażowali się w organizację dzisiejszego kiermaszu na potrzeby parafii. Zachęcamy do nabywania opłatków od 3 zł. w wzwyż, świec Caritasu za 7 i 15 zł, ciasteczek „przedszkolnych” i świątecznych ozdób. Świece i opłatki można nabywać również w zakrystii przy zapisywaniu intencji mszalnych codziennie od poniedziałku po Mszy św. roratniej.

3. Dziś o 14.00 zapraszam na pierwsze nabożeństwo adwentowe z dodatkowym poświęceniem ozdób i pamiątek adwentowo-bożonarodzeniowych, lampionów i opłatków.

4. Jutro rozpoczynamy roraty. Msze św. o 18.00 w kościele parafialnym i 16.30 w kościele filialnym, gdy wypadnie Msza święta. Kontynuować będziemy tradycję zabierania „Maryjki” na wspólną modlitwę w wylosowanych przez dzieci rodzinach. W tym celu prosimy dzieci, aby na przygotowanych przez siebie serduszkach wpisały swoje imię i nazwisko i wrzucały przed Mszą roratnią do koszyczka na ołtarzu maryjnym. Będą obrazki w ramach tegorocznego programu adwentowego, z jakim zapoznamy dzieci jutro. Będzie również krótki konkurs wiedzy religijnej na koniec Mszy św. z nagrodami dla najlepszych. Dziękuję tym osobom, które przekazały parafii podarunki celem nagrodzenia zwycięzców konkursu. Aby wziąć w nim udział prosimy dzieci, aby wrzucały do koszyczków ulokowanych na balaskach zwiniętą karteczkę ze swoimi imieniem i nazwiskiem.

5. Jutro, w poniedziałek wspominamy św. Barbarę. Pamiętajmy o modlitwie za górników, hutników, strażaków, flisaków i ludwisarzy, którym patronuje. W środę wspominamy św. Mikołaja, którego gościć będziemy na roratach. W piątek obchodzimy uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP. Podczas Mszy św. odbędzie się rytuał poświęcenia Dzieci Maryi, błogosławieństwo chorągwi maryjnej oraz wręczenie medalików w wizerunkiem Maryi naszym kandydatom do I Komunii św.

6. W czwartek o 14.00 zapraszam na katechezę dzieci pierwszokomunijne a o 15.00 młodzież kandydującą do bierzmowania. Proszę rodziców, aby dopilnowały dzieci w przyswojeniu sobie pierwszej części prawd katechizmowych niezbędnych do zaliczenia.

7. W dniu 13 grudnia komisja Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków dokona odbioru Ołtarza Św. Rocha oddanego do renowacji. Widoczne na mensie ołtarzowej ozdoby to fragmenty dawnej i oryginalnej polichromii, którą należy przywrócić do stanu pierwotnej świetności. Koszt prac restauratorskich wynosi 51 tys. Dysponujemy sumą 20 tys. od Urzędu Marszałkowskiego i 15 tys. od prywatnych dobrodziejów. Brakujące 16 tys. powinny być naszym wkładem parafialnym. Dlatego kolejna kolekta na fundusz inwestycyjny przypadająca w niedziele 24 grudnia przeznaczona będzie na ten cel. Z góry dziękuję za zrozumienie, Wasza hojność i życzę wszystkim dobrego błogosławionego Adwentu.

8. Wolne intencje pozostają w 24.12 (IV Niedz. Adwentu) o godz. 9.00, wszystkie Msze 25.12 i 26.12 oraz w niedz. 31.12.

11 listopada to podwójne święto. W tym dniu obchodzimy wówczas – jak każdy Polak – Narodowe Święto Niepodległości, ale także imieniny Świętego Marcina. I właśnie w Zimnicach można było spotkać tego dnia samego Świętego Marcina, który w stroju rzymskiego legionisty prowadził barwny korowód spod kościoła aż na ogrody plebani, gdzie rozgrywała się cała uroczystość.

Na miejscu czekały już  przepyszne rogaliki, kawa, herbata, grill i grzane wino, które DFK przygotowało.

Św. Paweł Apostoł w Pierwszym Liście do Tesaloniczan wyznaje: „Jeśli bowiem wierzymy, że Jezus istotnie umarł i zmartwychwstał, to również tych, którzy umarli w Jezusie, Bóg wyprowadzi wraz z Nim”. Zmartwychwstanie nie polega na powrocie do obecnego życia ani na wskrzeszeniu zwłok, ale na uczestnictwie w życiu Boga, który nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych. Wiara w zmartwychwstanie prowadzi nas do chrześcijańskiej nadziei. Jak powiedział papież Benedykt XVI w jednym z wywiadów kilka lat temu: „Jestem na ostatnim odcinku drogi mego życia i nie wiem, co mnie czeka. Wiem jednak, że jest światło Boga, że jest Zmartwychwstały, że Jego światło jest silniejsze od wszelkiej ciemności, że dobroć Boga jest silniejsza od wszelkiego zła na tym świecie”.

W obliczu śmierci bliskiej osoby serce nie potrafi być z kamienia, dlatego płacze. Wolno nam płakać, wolno się smucić bo i Chrystus zapłakał nad śmiercią przyjaciela, Łazarza. To naturalny odruch ludzkiej natury, która wzdryga się wobec smutku, cierpienia, wobec śmierci. Pismo Święte zwraca uwagę na to, że nasz smutek nie może zostać tylko wzruszeniem czy emocją, które w żaden sposób nie przybliżają nas do rzeczywistości życia wiecznego. Ten naturalny smutek ma rozwiać wszelkie wątpliwości i wzmocnić w nas wiarę i nadzieję w wypełnienie obietnicy zmartwychwstania. Z tej rzeczywistości bólu mamy się wznieść do rzeczywistości doświadczenie radości wypływającej z cudu zmartwychwstania Chrystusa i naszego zmartwychwstania.

Dlatego przychodzimy do Chrystusa, by szukać odpowiedzi na te trudne, ale jakże konkretne życiowe pytania. To Jezus Chrystus zmartwychwstały pokazuje nam, że „chwała Boga jest człowiek żyjący” (św. Ireneusz), który został stworzony, by żyć wiecznie. „W Nim zabłysła dla nas nadzieja chwalebnego zmartwychwstania i choć nas zasmuca nieunikniona konieczność śmierci, znajdujemy pociechę w obietnicy przyszłej nieśmiertelności” (I Prefacja o zmarłych). Chrystus jest całą naszą nadzieją, ponieważ „On do Ojca nas prowadzi, Miłość czyni życia prawem. Chrystus naszym jest pokojem, naszym pojednaniem”.

W śmierci Chrystusa nie dochodzi do unicestwienia: jest to śmierć prowadząca do zanurzenia w Bogu, który sam przyjął ciało ludzkie, by człowiek mógł stać się nieśmiertelny. Zapatrzeni w Chrystusa, powinniśmy nauczyć się myśleć o zmarłych jako o osobach żyjących. Wiara w zmartwychwstanie potrafi bowiem rozświetlić ostatnie chwile tych, którzy odchodzą, a tym, którzy zostają przynieść ulgę w bolesnym rozstaniu i zachęcić do modlitewnej czujności i gotowości na spotkanie z Panem.

W swoim kraju nazywany San Diego de Alcalá, Dydak urodził się w 1400 r. w San Nicolás del Puerto w Andaluzji. Pochodził z bardzo biednej rodziny, dlatego musiał wcześnie opuścić dom. Był tercjarzem franciszkańskim, pracował w swoim kościele parafialnym w ogrodzie. Zarobionymi pieniędzmi dzielił się z ubogimi. Przez pewien czas był pustelnikiem.

Wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych, gdzie złożył śluby wieczyste i jako brat zakonny pełnił proste posługi i zadania w klasztorze w Arizal koło Kordoby. W 1441 roku wyjechał na misje na Wyspy Kanaryjskie. Do Hiszpanii wrócił w 1449 r., a rok później przybył do Rzymu na kanonizację swojego współbrata, św. Bernardyna ze Sieny. Tam nawiązał kontakt z promotorami reformy zakonów franciszkańskich. Odtąd włączył się gorliwie w nurt obserwancki. Podczas epidemii dżumy przebywał w klasztorze w Aracoeli (Alkali) na Kapitolu. Uzdrawiał chorych, namaszczając ich rany oliwą, która pochodziła z lampek płonących przed ołtarzem Matki Bożej.

Posiadał dar mówienia o Bogu i głębokiego rozumienia prawd wiary, dzięki któremu przyciągał wielu nawet uczonych teologów. Wiele osób prosiło go o modlitwę, ponieważ miał też dar wypraszania łaski powrotu do zdrowia. Wzorował się na św. Franciszku w ubóstwie, posłuszeństwie, pokorze i miłości do wszystkich ludzi i stworzeń. Zasłynął z gorliwości, mądrości i świętości życia. Przez osiem lat pełnił obowiązki przełożonego klasztoru, co było niecodziennym wydarzeniem, nie zdarzało się bowiem, żeby prosty zakonnik pełnił obowiązki gwardiana. Zmarł 12 listopada 1463 r. w Alcalá de Henares, w założonym przez siebie konwencie reformatów, trzymając w dłoniach krucyfiks. Jego ciało nie ulega rozkładowi i nadal wydziela przyjemną woń. Kanonizował go papież franciszkanin Sykstus V 2 lipca 1588. Dydak jest patronem braci zakonnych. Od jego imienia wzięła swą nazwę misja franciszkańska w Kalifornii, która rozwinęła się i stała się podwalinami dzisiejszego miasta San Diego.

Idź za mnie

Pewien mężczyzna miał zwyczaj mówić w każdą niedzielę do swojej żony:

– Idź do kościoła i pomódl się za nas dwoje.

Potem mówił do swoich przyjaciół:

– Nie muszę chodzić do kościoła, bo moja żona robi to za nas dwoje.

Pewnej nocy śnił sen. Razem ze swoją żoną oczekiwał przed Rajską Bramą na swoje wejście… Wtem drzwi powoli się otworzyły i usłyszał jakiś głos mówiący do jego żony: Możesz wejść za was dwoje!

Kobieta przeszła i drzwi natychmiast się zamknęły. Mężczyźnie zrobiło się tak niemiło, że się zaraz obudził. Najbardziej zdumiona była jednak jego żona, kiedy w najbliższą niedzielę szykując się do wyjścia na Mszę świętą zobaczyła przy swoim boku męża, który powiedział:

– Dzisiaj idę do kościoła razem z tobą.

Wierzę w Kościół – katechezy o Domu Bożym dla nas cz. 51.

W przyszłą niedzielę 19 listopada, w łączności z Ojcem Świętym Franciszkiem, będziemy obchodzić po raz siódmy Światowy Dzień Ubogich. Tegoroczne motto zaczerpnięte z Księgi Tobiasza: „Nie odwracaj twarzy od żadnego biedaka” (Tb 4,7) ma nam przypomnieć o potrzebie takiego braterstwa i wrażliwości, które są gotowe objąć każdego człowieka bez względu na jego historię czy stopień odpowiedzialności za trudną sytuację życiową. Nieustanne dojrzewanie do takiej postawy wymaga Bożej łaski oraz spotkania, które będzie próbą zbudowania relacji pomiędzy darczyńcą a potrzebującym oraz odkrycia wzajemności ich obdarowania.

Będzie ku temu okazja w najbliższą niedzielę, 19 listopada, podczas Mszy św. o godz. 12.00,
która – w ramach diecezjalnych obchodów Światowego Dnia Ubogich w Opolu – będzie sprawowana w kościele Ojców Franciszkanów. Po Mszy św. zapraszam w imieniu organizatorów na radosne świętowanie na placu przed opolskim amfiteatrem. Wspólny ciepły poczęstunek dla ubogich i potrzebujących oraz ich dobrodziejów będzie można spożyć przy dźwiękach muzyki andyjskiej, którą w ramach gościnnego koncertu zaprezentuje zespół SIKURIS z Boliwii. W tym czasie zostanie też przeprowadzona zbiórka nowych rękawiczek zimowych dla osób bezdomnych i potrzebujących.

Gorąco zachęcam także wszystkich wiernych naszej diecezji wraz z duszpasterzami, aby tego dnia w parafiach objąć modlitwą osoby ubogie i potrzebujące, a z okazji Światowego Dnia Ubogich zorganizować, przy współpracy z Parafialnymi Zespołami Caritas, dowolną formę wsparcia tych, którzy żyjąc obok nas, doświadczają jakiejkolwiek, nie zawsze ujawnionej biedy.

W konkretnym geście solidarności z osobami ubogimi można także materialnie wesprzeć Domy Nadziei w Opolu i w Dylakach prowadzone przez mojego jałmużnika, s. Aldonę Skrzypiec ze Zgromadzenia Służebnic Ducha Świętego. W opolskim domu każdego dnia znajduje konkretną pomoc ok. 50-80 bezdomnych i potrzebujących, a od stycznia 2022 roku w Domu Nadziei w Dylakach miejsce zamieszkania i wspólnotę życia znajdują osoby chcące wyjść z kryzysu bezdomności. Oba Domy Nadziei można wesprzeć poprzez wpłaty na diecezjalne konto
„na potrzeby ubogich” (numer 86 1240 5178 1111 0010 8711 8310).

Wyrażając Wam szczerą wdzięczność za stałe modlitewne wsparcie w moim doświadczeniu choroby oraz za wszelkie Wasze dobro świadczone ludziom w potrzebie, gorąco Was pozdrawiam i z serca błogosławię.

1. Bóg zapłać wszystkim za gorliwy udział w nabożeństwach różańcowych i w modlitwie za zmarłych w Uroczystość Wszystkich Świętych, w tym za oprawę liturgiczną i muzyczną nabożeństwa popołudniowego. Dzieci, które zbierały obrazki i puzzle różańcowe prosimy, aby składały swoje prace z imieniem i nazwiskiem do koszyczka na stoliku lub w zakrystii. W przyszłą niedzielę podczas sumy przyjmiemy do Liturgicznej Służby Ołtarza naszych 4 kandydatów na ministrantów: Hanny: Waleska i Sawulski oraz braci Piechaczków: Szymona i Tomasza.

2. W poniedziałek o godz. 14.00 katecheza pierwszokomunijna a w czwartek po Mszy św. szkolnej katecheza dla kandydatów do bierzmowania. Prosimy dzieci i młodzież o przybycie z zeszytami do religii. Msza szkolna o 14.00.