Ogłoszenia parafialne na V tydzień wielkiego postu (02.04.2023 – 09.04.23)
W Aktualności2023-04-02
Krystian Saft
Ogłoszenia parafialne na v tydzień wielkiego postu
(02.04.2023 – 09.04.23)
1. Dziękujemy wszystkim, którzy zadbali w tym tygodniu o nasze kościoły i cmentarz sprzątaniem i wpłatami na konto parafialne. Naszym paniom i Mariankom dziękujemy za zorganizowanie kiermaszu wielkanocnego w ubiegłą niedzielę. Dochód wyniósł 1120 zł w Zimnicach Wielkich i 1250 zł w Zimnicach Małych. Bóg zapłać za ofiarowane produkty, które pozwoliły wykonać wielkanocne babki, pamiątki i ozdoby oraz za dalsze darowizny. 600 zł. z Zimnic Małych przeznaczonych zostało na zakup nowego sztandaru maryjnego dla Marianek. Reszta wykorzystana została do zakupu nowego trybularza i paten dla kościoła filialnego.
2. Dopóki Marianki nie mają własnego sztandaru, używać będą w liturgiach obecny sztandar maryjny, który udało się trochę odnowić. Ale życzyłbym sobie, aby zwyczajem lat poprzednich nadal noszony był w procesjach i liturgii Mszy św. przez starszą młodzież żeńską z naszej parafii. Obecność Marianek nie powinna usuwać w cień pielęgnowanych od dawna tradycji w naszym kościele.
3. Dziś o 14.00 zapraszamy do kościoła w Zimnicach Małych na nabożeństwo Gorzkich Żalów z ostatnim kazaniem pasyjnym. Podziękowałbym za okazanie naszemu kaznodziei wdzięczności i pomocy w postaci specjalnej kolekty dla niego po kazaniu. Ze stolika można zabrać sobie kolejne krótkie i treściwe katechezy w ramach roku duszpasterskiego pt. „Wierze w Kościół Chrystusowy”.
4. We wtorek i środę odbędą się w kościele o 10.30 spotkania rekolekcyjne z uczniami naszej szkoły. We wtorek będzie to nabożeństwo pokutne ze spowiedzią, min. spowiedzią dzieci komunijnych: tegorocznych i rocznicowych oraz kandydatów do bierzmowania jak i wszystkich dzieci, które przyjęły już komunię święta. W środę odbędzie się nabożeństwo Drogi Krzyżowej poprowadzone przez młodzież do bierzmowania. Na rekolekcjach korzystać będziemy z Drogi do Nieba.
5. Obrzędy Triduum Paschalnego rozpoczniemy Mszą św. Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek o 18.00 i adoracją w ciemnicy do godz. 21.00.
W Wielki Piątek: obowiązuje nas post ilościowy i jakościowy.
– godz. 8.00 odwiedzanie chorych
– godz. 15.00 Droga Krzyżowa
– godz. 18.00 Liturgia Męki Pańskiej. Ofiary w tym dniu na Ziemię Świętą.
Wielka Sobota:
– adoracja Najśw. Sakramentu od 10.00 w Zimnicach Wielkich i od 10.30 w Zimnicach Małych
– święcenie pokarmów o 12.00 w ZW i o 13.00 w ZM.
– zakończenie adoracji o 17.00 w Zimnicach Małych i o 17.45 w Zimnicach Wielkich. O 18.00 rozpoczęcie liturgii Wigilii Paschalnej na placu kościelnym.
6. Spowiedź wielkanocna:
– Wielki Wtorek: 10.30 dla dzieci szkolnych
– Wielka Środa: 16.00 (proboszcz), od 18.00 – ks. Piotr Spallek z Prószkowa) i proboszcz po Mszy świętej
– Wielki Czwartek: Po Mszy św. Wieczerzy Pańskiej (podczas adoracji)
– Wielka Sobota: 10.30 – 12.00
7. Procesja rezurekcyjna z Mszą św. o 6.00 w Zimnicach Wielkich, o 8.00 w Zimnicach Małych.
8. Druga zapowiedzi ślubna: Do stanu małżeńskiego zamierzają wstąpić: Patryk Czerwiński z Zimnic Małych oraz Dorota Szymańska z Żagania.
Pozostałe aktualności
Pielgrzymki katechetów i nauczycieli
W Aktualności2023-03-26
Krystian Saft
Plan wycieczki <— czytaj
Pozostałe aktualności
V Niedziela Wielkiego Postu
W Aktualności2023-03-26
Krystian Saft
V Niedziela Wielkiego Postu
26 marca 2023 r.
Refleksja
Są ludzie, którzy rozsiewają wokół siebie woń dobra. Taką osobą był Jezus Chrystus, przyjaciel Marty, Marii i Łazarza. Przyjaciel każdego z nas. To On ma władzę nad śmiercią. Tylko On może powiedzieć: „Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!”. Bardzo wymowne są tu ludzkie odruchy Jezusa: głębokie wzruszenie i płacz. Pewnie nawet największy „twardziel” nie ukryłby w takim momencie wzruszenia. Taka jest właśnie siła miłości.
To miłość przemienia oblicze człowieka, oblicze świata. Przebacza, ociera niepotrzebne łzy, tuli rozdygotane dłonie, koi niespokojne serce. Potrafi dostrzec obraz i podobieństwo Boże… Kapelan jednego z polskich szpitali dzielił się swoim spotkaniem z człowiekiem chorym na AIDS. Pewnego razu udał się na oddział, aby odwiedzić leżących tam chorych. Gdy przybył do jednej z sal, na której leżał ów chory, zaproponował mu spowiedź. A on oburzony tą propozycją zaczął wołać, że Boga nie ma, bo on musi tak strasznie cierpieć. Bezradny kapelan usiadł przy jego łóżku i odruchowo chwycił go za rękę. Po pewnym czasie ów chory już z całkiem innym spojrzeniem powiedział: „Musi coś w tym być, bo jesteś pierwszym człowiekiem, który od kilku miesięcy chwycił mnie za rękę bez rękawiczki”. I poprosił o spowiedź. Ten niby drobny gest dokonał tak wielkiej przemiany, otworzył pełne buntu serce chorego.
Miłość przemienia oblicze świata. Jakże inaczej wyglądałby nasze rodziny i parafie gdyby zamiast smutnych, znużonych i zmęczonych twarzy, byli tam ludzie o pogodnych, uśmiechniętych obliczach. Tylko miłość może przemienić nasze serca. Miłości nie da się kupić, ani tym bardziej znaleźć na ulicy, można nią tylko kogoś obdarować i wzajemnie otrzymać ją w darze. Miłość czysta, sprawiedliwa i mądra jest najwspanialszym darem, jaki może się stać naszym udziałem w spotkaniu z drugim człowiekiem. Jest darem i nie wypływa z potrzeb człowieka. Ona dopiero rodzi potrzeby. Nie dlatego przecież kocham człowieka, że go potrzebuję, lecz dlatego go potrzebuję, że go kocham.
Czy potrafisz zawsze z uśmiechem służyć drugim? Potrzeba najpierw zobaczyć, czy obok mnie nie ma potrzebującego. Zobaczmy w naszym bloku, na naszej ulicy. Wyszukajmy ludzi starszych, samotnych, o których zapomnieli ich najbliżsi. Zatroszczmy się o nich. może trzeba dać znać księdzu. A może sami pobrudźmy swoje ręce, by poświęcić tym ludziom czas bez czekania, aż nas o to poproszą… Niech to będzie nasza wielkopostna ofiara dla Jezusa.
ks. Leszek Smoliński
Złota myśl tygodnia
W świecie jest bardzo wielki deficyt pokory. Małe dzieci wszystko wiedzą, profesorowie wszystko wiedzą, hydraulicy wszystko wiedzą, babcie wszystko wiedzą, my księża też wszystko wiemy.
ks. Piotr Pawlukiewicz
Na wesoło
Nauczycielka do Jasia:
– Zawsze, gdy jest klasówka, Ciebie nie ma w szkole z powodu chorej babci.
– Proszę pani, my też podejrzewamy, że babcia symuluje.
Żona do męża:
– Powiedz mi jakiś komplement.
– Masz wspaniałego męża.
Patron tygodnia – 27 marca
św. Ernest
Ernest pochodził ze szlacheckiej rodziny von Steussling. Od roku 1141 był opatem w klasztorze w Zwiefalten (w Niemczech). W sześć lat później złożył urząd, aby wziąć udział w wyprawie krzyżowej. Uczestniczył w niej u boku biskupa Ottona z Freising. Turcy zmusili oddział do ucieczki, Ernest zaś zginął pod Doryleą we Frygii w 1147 roku podczas bitwy z wojskami otomańskimi.
Według innej wersji głosił Ewangelię Persom i Arabom. Passio, ułożona pod koniec XII stulecia, opowiadała, że w okrutny sposób zamęczono go w samej Mekce w 1147 r.
Wcześnie czczono go w Zwiefalten, gdzie obchodzono jego wspomnienie. Jego kult nigdy nie został oficjalnie zaaprobowany.
Opowiadanie
Święto stworzenia
Siódmego dnia, kiedy Bóg zakończył stworzenie świata, postanowił, że zrobi sobie święto. Wszystkie, jak z igły zdjęte, stworzenia zapragnęły podarować Bogu najpiękniejszy, jaki tylko mogły znaleźć, prezent.
Wiewiórki przyniosły orzechy i migdały; króliki marchew i słodkie korzenie; owce ciepłą i delikatną wełnę; krowy pieniące się i pełne śmietany mleko.
Miliardy aniołów ustawiły się w półksiężyc i zaczęły śpiewać boskie serenady.
Również człowiek czekał zaniepokojony na swoje wejście. «A co ja mogę podarować? Kwiaty mają zapach, pszczoły miód, nawet słonie obiecały, że zrobią Panu Bogu kąpiel, a potem przy pomocy swoich trąb osuszą Go…».
Człowiek stanął na końcu kolejki i nie przestawał się martwić wtedy, gdy wszystkie stworzenia przechodziły przed tronem Boga i pozostawiały Mu przyniesione przez siebie dary.
Kiedy na dojście do niego czekało zaledwie kilka stworzeń: żółw, ślimak i leniwiec, człowiek wpadł w zupełną panikę. Wreszcie przyszła na niego kolej.
Wtedy człowiek, któremu się wydawało, że nie może podarować Panu Bogu niczego, równie pięknego jak pozostałe zwierzęta, wskoczył Mu na kolana, przytulił się do Niego z całych sił i powiedział: «Kocham Cię»!
Twarz Pana Boga rozjaśniła się, a wszystkie stworzenia zrozumiały jednoznacznie, że człowiek podarował Panu Bogu coś, czego nikt z nich nie był Mu w stanie ofiarować.
Wierzę w Kościół – katechezy o Domu Bożym dla nas cz. 18.
Choć mówi się wyraźnie, że całe wydarzenie Chrystusa, tzn. wszystkie Jego słowa i czyny, są u źródeł powstania Kościoła, to sześć dzieł uznaje się za tzw. akta fundacyjne. Są to: Wcielenie, nauczanie o Królestwie Bożym, ustanowienie Dwunastu, Ostatnia Wieczerza, Misterium Paschalne, Zesłanie Ducha Świętego. W jednorazowym akcie Wcielenia Syna Bożego widzi się poczęcie Kościoła, we wspólnocie uczniów i uczennic jeszcze przed Paschą Chrystusa upatruje się prenatalną formę jego egzystencji, ukrytą formę istnienia Kościoła, w misterium paschalnym Chrystusa – narodziny Kościoła, a w dniu Pięćdziesiątnicy – objawienie Kościoła światu.
Kościół postrzega się również jako wyraz i owoc zawartego przez Chrystusa nowego przymierza pomiędzy Bogiem a ludzkością (por. KK 9). Myśl ta, od samego początku, ma swoje szerokie rozwinięcie w nauce o Kościele i ujawnia się często w ikonografii, gdy Ukrzyżowanego przedstawia się w pozie jakby tańczącej. Wówczas Kalwarię postrzega się jako miejsce Nowego Stworzenia, a Krzyż jako znak i narzędzie zawarcia Nowego Przymierza, zaślubin Chrystusa z Kościołem. Analogicznie jak Ewa z żebra Adama, tak Kościół zostaje wyprowadzony z przebitego boku Chrystusa i jak mężczyzna z niewiastą (por. Rdz 2,24), tak Chrystus z Kościołem
stają się jednym Ciałem (por. Ef 5,31n). Oblubienicę-Kościół Boski Baranek wydaje na świat ze swego wnętrza i staje z nią na ślubnym kobiercu w relacji oblubieńczej. Daje jej dowód miłości doskonałej, ponad śmierć i ze zbrukanej czyni ją nieskalaną. A choć nie raz jeszcze okaże się niewierną, zawsze już będzie mogła opłukać swe szaty we Krwi Baranka. Przebity Jego bok, stale otwarty, na zawsze stanowi niewyczerpane źródło życia Bożego w człowieku, czyli życia Kościoła.
bp Andrzej Czaja
Pozostałe aktualności
Oświadczenie przewodniczącego konferencji episkopatu polski w związku z publikacjami dotyczącymi metropolity krakowskiego kard. Karola Wojtyły
W Aktualności2023-03-12
Krystian Saft
Pozostałe aktualności
Zaproszenie na Jarmark Wielkanocny w Starym Opactwie w Rudach 25.03-05.04.2023
W Aktualności2023-03-12
Krystian Saft
Pozostałe aktualności
Komunikat na II Niedzielę Wielkiego Postu „Ad Gentes” 5 III 2023 r Dzień Modlitwy, Postu i Solidarności z Misjonarzami
W Aktualności2023-03-12
Krystian Saft
Komunikat na II Niedzielę Wielkiego Postu „Ad Gentes”
5 III 2023 r.
Dzień Modlitwy, Postu i Solidarności z Misjonarzami
Z misjonarzami budujemy Kościół
Bracia i siostry!
Troska o dzieło misyjne Kościoła sprawiła, że od 2006 roku druga niedziela Wielkiego Postu w Polsce jest Dniem Modlitwy, Postu i Solidarności z Misjonarzami. Dzień ten jest sposobnością, by wesprzeć modlitewnie i finansowo 1 743 polskich misjonarzy posługujących w 99 krajach świata. Ich codzienne dzieła ewangelizacyjne, charytatywne, edukacyjne i medyczne mogą rozwijać się dzięki naszej modlitwie i jałmużnie.
W tym roku Niedzielę „Ad Gentes” obchodzimy pod hasłem „Z misjonarzami budujemy Kościół”. Miejmy świadomość, że misjonarze są posłani przez Kościół i jako świadkowie wiary głoszą Ewangelię, tworząc wspólnoty nowych uczniów Jezusa Chrystusa, naszego Pana i Odkupiciela. Dzięki ich ofiarnej służbie, modlitwie, cierpieniu i wytrwałej pracy wzrastają i umacniają się młode wspólnoty misyjne.
Misjonarki i misjonarze są budowniczymi także Kościoła w Polsce, bowiem otwierają nasze serca i oczy na potrzeby Kościoła powszechnego, pomagają nam w realizacji chrzcielnego powołania uczniów-misjonarzy (zob. Redemptoris missio, 77). Ukazują piękno bezinteresownej ofiarności i solidarności z ubogimi. Pozwalają nam wierzyć, że w Jezusie Chrystusie, pod wszystkimi szerokościami geograficznymi, na wszystkich kontynentach, tworzymy jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół (zob. Credo). Jest on wspólnotą wiary, na różne sposoby wyrażającą swą wierność orędziu ewangelicznemu, którego istotą jest miłość Boga i bliźniego.
Nasze zaangażowanie misyjne
Aby misyjne dzieło Kościoła mogło się rozwijać i przynosić błogosławione owoce, trzeba z naszej strony dojrzenia w wierze, aby z niej rodziło się nasze misyjne zaangażowania. Dlatego zwracam się do wszystkich tworzących wspólnotę Kościoła na polskiej ziemi, tak duchownych, jak i świeckich, z prośbą o modlitwę i wsparcie misji. „A zatem, dopóki mamy czas, czyńmy dobrze wszystkim, a zwłaszcza naszym braciom w wierze” (Ga 6,10).
Szczególną prośbę o rozbudzenie w sobie ducha misyjnego kieruję do osób chorych, cierpiących i starszych. Z dźwigania waszego krzyża cierpienia i samotności uczyńcie osobisty dar dla polskich misjonarzy.
Kapłanów oraz osoby życia konsekrowanego zachęcam, by nadali swemu powołaniu misyjną dynamikę, i uczynili odpowiedzialność za misje drogą wzrastania w świętości nie tylko osobistej, ale wszystkich członków powierzonych sobie wspólnot.
Proszę także dzieci i młodzież, aby w swoim entuzjazmie młodości i solidarności ze swoimi rówieśnikami zainteresowali się potrzebami duchowymi i materialnymi i włączyli się w działalność parafialnych lub szkolnych kół misyjnych. Przejawem zainteresowania się pracą misjonarzy jest coraz liczniejszy wolontariat misyjny w Polsce, którego ikoną na zawsze pozostanie młodziutka Helenka Kmieć, która swoje życie ofiarowała w służbie misjom. Misje zawsze przyczynią się do duchowego wzrostu każdego człowieka, a jednocześnie ubogacą nasze spojrzenie na świat.
Razem z misjonarzami
Z uznaniem patrzymy, jak misjonarki misjonarze z oddaniem realizują swoje zadania misyjne. Nierzadko przeżywają trudności z powodu niedostatku, doświadczają obojętności lub odrzucenia. Przygniata ich ogrom ludzkiej nędzy, której nie są w stanie zaradzić. Doświadczają swej bezsilności i niekiedy pokusy, by się poddać. Nagląco potrzebują naszej modlitwy i duchowych ofiar, aby wytrwać w swym powołaniu. By pozostać wiernymi nakazowi Chrystusa: „Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu” (Mk 16,15).
Dołączmy do nich w modlitwach i duchowych ofiarach. Prośmy Chrystusa, Boskiego Misjonarza, który jest Głową Kościoła, o liczne i święte, oddane Bogu i ludziom powołania misyjne wśród duchownych i świeckich.
Wyrazem naszego zaangażowania misyjnego jest jałmużna na rzecz misji. Misjonarze bowiem potrzebują środków finansowych i materialnych, by tworzyć i rozwijać dzieła charytatywne, solidarności i braterstwa z ubogimi, chorymi i potrzebującymi pomocy. Z Ewangelią miłosierdzia docierają do rodzin żyjących w ubóstwie, dzieci ulicy, osób chorych i wykluczonych społecznie. Dzisiaj więc mamy okazję do wsparcia ich naszym darem serca poprzez Dzieło Pomocy „Ad Gentes”, które przez Komisję Episkopatu Polski ds. Misji jest „długą ręką” Kościoła w Polsce i wspiera wysiłki polskich misjonarzy. W roku 2022, dzięki Darczyńcom, szczególnie z naszych polskich parafii, Dzieło sfinansowało 124 projekty pomocowe na misjach o wartości prawie 140 tys. euro. Pomoc finansową otrzymało 59 sióstr zakonnych, 29 zakonników, 30 księży fideidonistów oraz 5 misjonarzy świeckich.
Dlatego bądźmy z naszymi misjonarzami zarówno dzisiaj, jak i przez cały rok. Niech naszą będzie radość z czynienia dobra na misjach i wspierania misjonarzy. Dziś, w Dniu Modlitwy, Postu i Solidarności z Misjonarzami, gorąco dziękuję za troskę o misyjne dzieło Kościoła, za wszystkie modlitwy i ofiary, za pamięć o polskich misjonarzach. Niech świadomość, że z misjonarzami budujemy Kościół i czynimy dobro w świecie towarzyszy Waszym modlitwom i wysiłkom.
Zapewniając o wdzięczności za zaangażowanie misyjne wiernych Kościoła w Polsce, wszystkim z serca błogosławię: w Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
† Jan Piotrowski
Przewodniczący Komisji Episkopatu Polski ds. Misji
Pozostałe aktualności
Program duszpasterski – materiały dla rodzin
W Aktualności2023-03-04
Krystian Saft
Materiały dla rodzin przeznaczone są do indywidualnej formacji świeckich.
Katechezy mają przybliżać wiernym tematykę Kościoła, a jednocześnie umacniać ich więź małżeńską i rodzinną. Ostatecznie ma to prowadzić rodziny do coraz większego zaangażowania się w życie Kościoła – parafialnego i powszechnego.
Rozważania zostały przygotowane na poszczególne niedziele w ciągu całego roku. Każdy miesiąc posiada swoje hasło przewodnie, zaś poszczególnie tematy są jego rozwinięciem. Każdy temat składa się z 3 części: wprowadzenia – najczęściej jest to nauczanie Kościoła na dany temat; „do refleksji” – rozważania pogłębiające nauczania Kościoła oraz „zadanie” – konkretna propozycja działań.
Bardzo prosimy o udostępnienie materiałów na stronach: diecezjalnych, parafialnych, ruchów i stowarzyszeń kościelnych itp. Materiały można wykorzystać również jako wkładki do gazetek parafialnych lub podczas spotkań z rodzicami dzieci I-komunijnych i młodzieży przygotowującej się do bierzmowania i ich rodzin.
Tematy przewodnie:
grudzień 2022 Po co Kościół?
styczeń 2023 Budowanie Kościoła
luty 2023 Potrzeba wiary w Kościół
marzec 2023 Kontemplować miłość Pana
kwiecień 2023 Rodzina Paschalna
maj 2023 Rodzina żyje w mocy Bożego Ducha
czerwiec 2023 Przeżywać przymierze z Panem
lipiec 2023 Pamiętaj, abyś dzień święty święcił
sierpień 2023 Zbudowani na fundamencie Apostołów
wrzesień 2023 Apostolat i realizacja misji Kościoła
październik 2023 Rodzina otwarta na bogactwo życia Kościoła
listopad 2023 Idziemy do Domu Ojca
Poniżej do pobrania:
Zespół redakcyjny:
Amelia i Dominik Golemowie
Monika i Marcin Gomułka
Helena i Marian Matys
Urszula i Jerzy Smok
Aleksandra i Marek Walkowicz
Koordynator: Ewa Porada
Materiały do pobrania:
Pozostałe aktualności
Tydzień modlitw o ochronę życia
W Aktualności2023-03-04
Krystian Saft
Tydzień Modlitw o Ochronę Życia rozpocznie się w liturgiczne wspomnienie św. Józefa (19 marca), a zakończy w Dzień Świętości Życia (25 marca). Codziennie będziemy odmawiać modlitwę o pokój autorstwa papieży, modlitwę ułożoną przez św. Jana Pawła II i zaczerpniętą z encykliki Evangelium vitae oraz krótkie rozważanie.
Zachęcamy, aby zaprosić do wspólnej modlitwy członków Rodziny, Przyjaciół, Znajomych ze wspólnot. Świat potrzebuje na nowo usłyszeć Ewangelię Życia, dobrą nowinę o życiu, które jest darem – kruchym, ale bezcennym.
Broszura do pobrania z modlitwami na tydzień modlitw o życiu.
Pozostałe aktualności











