Krystian Saft

1. Bóg zapłać za przygotowanie naszych kościołów do świąt obchodzonych w tych dniach. Za kwiaty, oprawę liturgiczną i muzyczną na cmentarzu, za wasz liczny udział w modlitwie za zmarłych. Dzieciom i ministrantom dziękujemy za wysprzątanie kościelnego obejścia z liści. Podziękowanie składam także wszystkim, którzy czuwali przy Jezusie eucharystycznym podczas wtorkowej adoracji oraz osobom prowadzącym modlitwy. Naszym dzieciom dziękujemy także za liczny udział w ich Godzinie Świętej oraz w nabożeństwach różańcowych w październiku. Dziś o 14 zapraszam na ostatni różaniec z wystawieniem za zmarłych zalecanych w tegorocznych zaleckach.

2. Od jutra w kancelarii parafialnej po Mszy św. wieczornej, można zapisywać intencje mszalne osób obchodzących w 2025 roku okrągłe rocznice i jubileusze. Natomiast we wtorek 05 listopada od godz. 9.00 ekipa pracowników WSD w Opolu zbierać będzie w Zimnicach Wielkich i Małych dary celem wyżywienia naszych seminarzystów, wykładowców i księży emerytów. Dary, za które składamy serdeczne Bóg zapłać, można wystawić w bramie wjazdowej domu.

3. W czwartek nasze dzieci szkolne zapraszam wyjątkowo na Mszę św. szkolną wieczorem o 18.00. W piątek od 8.00 rano odwiedzanie chorych. W przyszłą niedzielę w Zimnicach Małych sakrament chrztu otrzyma Alan Dominik Motza.

4. W poniedziałek 11.11 o 15.00 zapraszamy na nabożeństwo ku czci św. Marcina i na poczęstunek w ogrodach farskich.

5. Nasz kolekty specjalne wyniosły: na misje 1550 zł., na fundusz inwestycyjny 5497 zł. Serdeczne Bóg zapłać za Waszą ofiarność. Dziękujemy również za finansowe wsparcie hospicjum „Betania” na cmentarzu w ubiegły piątek.

6. Oddaliśmy dwa kielichy na komunikanty do pozłocenia do Krakowa. Nie są to kielichy o wartości artystycznej. Pomimo tego łączny koszt ich odnowienia wynosi 3000 zł. Gdyby ktoś chciał zasponsorować całość lub część prac restauratorskich bylibyśmy niezmierni wdzięczni za taki gest.

Czegokolwiek byśmy nie czynili, zawsze nasze działanie wynika z określonych motywów: albo działamy spontanicznie, albo z zamiłowania, albo z konieczności. Wszystkie motywy są w jakimś stopniu uwarunkowane miłością, chociaż niekoniecznie miłością do wykonywanej pracy.

Podejmowane działania nie zawsze dają się zrealizować, nie zawsze przynoszą dobre efekty, nie zawsze przyczyniają się do naszego rozwoju. Ale jest jedno działanie, które nas nigdy nie zawiedzie: zawsze możemy wzrastać w miłości, Bożej Miłości. To właśnie dzisiaj Księga Powtórzonego Prawa mówi nam: „Pan jest naszym Bogiem – Panem jedynym. Będziesz miłował Pana, Boga twojego, z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich swych sił.” (Pwt 6,4-6). Bóg jest Miłością, Miłością, którą nam daje, Miłością, którą od nas przyjmuje, Miłością, którą się z nami dzieli.

Ta wielka Miłość Boga dała nam kapłanów, dla których wzorem jest Najwyższy Arcykapłan. Słuchając słów: „Przeto i zbawiać na wieki może całkowicie tych, którzy przez Niego zbliżają się do Boga, bo zawsze żyje, aby się wstawiać za nimi. Takiego bowiem potrzeba nam było arcykapłana: świętego, niewinnego, nieskalanego, oddzielonego od grzeszników, wywyższonego ponad niebiosa, takiego, który nie jest obowiązany, jak inni arcykapłani, do składania codziennej ofiary najpierw za swoje grzechy, a potem za grzechy ludu. To bowiem uczynił raz na zawsze, ofiarując samego siebie.”(Hbr 7,25-27) możemy być szczęśliwi, że został nam dany udział w zbawczym planie Boga.

Wgłębiając się w teksty dzisiejszej Liturgii Słowa odkrywamy podstawową zasadę życia. Miłość Boża i nasza miłość do Boga to pierwsze i najważniejsze ze wszystkich przykazań – przykazanie, które wzywa nas do miłowania Boga całym sobą. Nie może być innej odpowiedzi człowieka na miłość Boga, który kocha nas miłością najczystszą, bezwarunkową, który akceptuje każdego człowieka w jego aktualnej rzeczywistości i kocha w sposób nieskończony. Naszą odpowiedzią może być tylko przyjęcie miłości Boga i odwzajemnienie jej. Zapyta ktoś, jak? Ano, słuchając Boga, dostrzegając Go i dając Mu pierwszeństwo we wszystkim. Nie wolno nam jednak zapominać, że Jezus Chrystus łączy przykazanie miłości Boga z przykazaniem miłości bliźniego i samego siebie, zaś chronologia rozwoju duchowego przyjmuje, że miłość bliźniego jest drogą do miłości Boga. Tak więc przykazanie miłości to dla nas i zadanie, i obietnica.

Bardziej złożoną kwestią jest wyjaśnienie niepodzielności Kościoła. W godzinie swej męki Chrystus wyraźnie o nią prosi. Modli się do Ojca, „aby wszyscy stanowili jedno” (J 17,21). Nie znaczy to, że jedność Kościoła jest zaledwie Chrystusowym postulatem, celem kościelno-organizacyjnym, czymś, co należy dopiero umiejętnie ukształtować. Podział jest wprawdzie faktem, jest wyraźnie widoczny i „jawnie sprzeciwia się woli Chrystusa, jest zgorszeniem dla świata, a przy tym szkodzi najświętszej sprawie przepowiadania Ewangelii wszelkiemu stworzeniu” (DE 1; US 6). Nie niszczy jednak niewidzialnej, wsobnej jedności Kościoła. Sobór Watykański II i papież Jan Paweł II nazywają ją pełną i pewną, a jest taką dlatego, że jest Bożym darem. Katechizm Kościoła Katolickiego daje do zrozumienia, że Kościół jest jeden ze względu na swoje źródło, Założyciela i swoją „duszę” (por. KKK 813).

Źródłem jedności Kościoła jest jedność trynitarna Ojca, Syna i Ducha Świętego (por. US 8). Jako taka przewidziana jest od wieków w zamyśle Bożym, ostatecznie zrealizowanym w Jezusie Chrystusie. On od samego początku i przez cały czas swego mesjańskiego posłannictwa ujawniał wolę zjednania wszystkich. W tym celu powołał uczniów i zgrupował ich wokół siebie. Z tej grupy wyłonił (dosłownie: poein – „uczynił”) Dwunastu, aby byli z Nim, aby byli u podstaw jedności Kościoła (por. Mk 3,14). Powołał Piotra, by był skałą jednoczącą wszystkich (por. Mt 16,18). Po takim przygotowaniu sam złożył siebie w ofierze i pojednał wszystkich z Ojcem (por. J 12,32). Odtąd na trwale umożliwia jedność zwołanego ludu i uczynionego Ciała (por. KDK 78). Będąc jedynym krzewem winnym na roli Bożej, umożliwia życiodajną jedność wszczepionych weń latorośli (por. J 15,1–11). Trwanie w Nim i przy Nim jest gwarancją jedności Kościoła (por. US 23).

Od samego początku chrześcijaństwa żywe było przekonanie, że tak jak jeden jest chrzest, tak też jeden jest Kościół (por. BF IX, 8). Nie było jednak jakiejś jednej konkretnej wspólnoty. Przekaz wiary dał początek wielu wspólnotom, które kształtowały się wszędzie tam, gdzie przyjmowano zwiastowaną Ewangelię. W ten sposób doświadczenie własnego rozwoju uświadomiło chrześcijanom, że jedyność Kościoła nie oznacza jakiegoś ściśle zwartego organizmu. Wiara w jedyność Kościoła pociągnęła za sobą uchwycenie natury jego jedności i uznano komplementarność obydwu znaczeń. Stąd, jedność Kościoła oznacza, że jest jeden, jedyny i niepowtarzalny, a zarazem to, że jest jeden w sobie, czyli niepodzielony.

To drugie znaczenie znacznie trudniej nam przyjąć, ponieważ własne doświadczenie Kościoła mówi nam, że jest w nim wiele podziałów. Brakuje jedności w naszych rodzinach, parafiach, w klasztorach, pośród księży, a nieraz i biskupów. Idźmy jednak po kolei, a wszystko stanie się jasne.

Otóż, w starożytności chrześcijańskiej, już Klemens Aleksandryjski wyjaśniał, że Kościół jest jeden, jedyny na całej ziemi i aż do skończenia świata, tzn. niepowtarzalny w przestrzeni i w czasie. Jeden jest, nie ma i nie będzie innego. Z czasem, na skutek zaistniałych podziałów, więcej uwagi poświęcano wyjaśnianiu niepodzielności Kościoła, że mimo swej wewnętrznej złożoności jest niezróżnicowany w podstawowych elementach i strukturze. Już św. Ireneusz mówił o Kościele, że choć jest rozproszony po całym świecie, wyznaje tę samą wiarę, jakby miał jedno serce i jedną duszę, i tak zgodnie naucza, jakby posiadał jedne usta.

Dziś jedyność Kościoła w zasadzie nie podlega dyskusji. Posiada bardzo gruntowne teologiczne uzasadnienie. Kościół jest jedyny, ponieważ jeden jest Chrystus, jedno i ostatecznie zawarte przez Niego Nowe Przymierze i jeden cel, do którego wszyscy zmierzają.

1. Dziękujemy osobom, które zaangażowały się w sprzątanie kościołów i dzisiejszą oprawę liturgiczną. Serdeczne Bóg zapłać za dzisiejszą kolektę na nasz fundusz inwestycyjny. Zapraszam dziś o 14.00 na nabożeństwo różańcowe. Na stoliku wyłożone są karteczki na zalecki, które można składać do 01 listopada włącznie.

2. We wtorek po Mszy św. wieczornej spotkanie z kandydatami do bierzmowania na plebanii.
W środę 30 października przypada nasza roczna adoracja Najświętszego Sakramentu, według sugerowanego schematu:
14.00 – 15.00: Osoby starsze, samotne, emeryci, Bractwo Św. Józefa (kto może)
15.00 – 16.00: Wszystkie dzieci i młodzież szkolna. Proszę dzieci o przybycie z “Drogą do nieba”, a rodziców o dopilnowanie udziału dzieci w tym nabożeństwie eucharystycznym.
16.00 – 17.00: Rejony I, II i III Zimnic Wielkich i Małych
17.00 – 18.00: Rejony IV i V Zimnic Wielkich i Małych
18.00 – Różaniec, błogosławieństwo sakramentalne i Msza św.
Z góry dziękuję wszystkim za godzinne czuwanie przy Jezusie Eucharystycznym i ofiarowanie naszych modlitw oraz czasu za potrzeby Kościoła powszechnego, naszej diecezji, wspólnoty parafialnej, za nasze małżeństwa, rodziny, kapłanów, seminarzystów i misjonarzy.

3. W piątek obchodzimy Uroczystość Wszystkich Świętych. Porządek Mszy świętych w jak w niedzielę. Nabożeństwo z procesją na cmentarz i modlitwą za zmarłych rozpoczniemy o 14.00 w kościele parafialnym. Natomiast we Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych odprawione zostaną 3 Msze św. za zmarłych zalecanych w zaleckach, poprzedzone różańcem. W kościele parafialnym o godz. 8.30 i 18.00, u św. Franciszka o godz. 16.30. Zmarłych wypisanych w zaleckach polecać będziemy Bogu także w modlitwie różańcowej i Mszach św. w najbliższych dniach po niedzieli. Wierni, którzy nawiedzą kościół lub kaplicę oraz cmentarz w dniach od 1 do 8 listopada mogą uzyskać odpust zupełny za zmarłych. Warunki: modlitwa Ojcze nasz, Wierzę i dowolna modlitwa w intencji Ojca Św., przystąpienie do spowiedzi i Komunii św.

4. Zwyczajem ubiegłego roku przy bramach cmentarza w Zimnicach Wielkich w Uroczystość Wszystkich Świętych wolontariusze zbierać będą dobrowolne ofiary pieniężne na rzecz Hospicjum „Betania” w Opolu. Serdeczne Bóg zapłać za zaangażowanie.

5. Od poniedziałku 04 listopada w kancelarii parafialnej po Mszy św. wieczornej, będzie można zapisywać intencje mszalne osób obchodzących w 2025 roku okrągłe rocznice i jubileusze. Natomiast we wtorek 05 listopada od godz. 9.00 ekipa pracowników WSD w Opolu zbierać będzie w Zimnicach Wielkich i Małych dary celem wyżywienia naszych seminarzystów, wykładowców i księży emerytów. Dary, za które składamy serdeczne Bóg zapłać, można wystawić u bramy wjazdowej domu.