II Niedziela Wielkiego Postu – Rok A 1 marca 2026 r.
W Aktualności2026-02-28
Aktualności
Refleksja
Św. Paweł w Liście do Tymoteusza przypomina nam, że Bóg „nas wybawił i wezwał świętym powołaniem nie na podstawie naszych czynów, lecz stosownie do własnego postanowienia i łaski, która nam dana została w Chrystusie Jezusie”. We wszystkich wydarzeniach dnia codziennego jesteśmy więc zaproszeni do pójścia za Jezusem, do ukrycia się w Jego pełnym miłości spojrzeniu. Wszystko po to, aby uwierzyć – jak Apostołowie na górze Tabor – że jest On umiłowanym Synem Ojca i pozwolić Mu przemieniać nasze życie.
Pośród naszej codzienności wyrastają różne góry w naszym życiu. Są to góry radości i miłości, góry doświadczenia szczególnej miłości Boga, góry bycia noszonym przez Boga jak na orlich skrzydłach. Może to być np. góra sukcesu w pracy. Pośród nich są też góry cierpienia, samotności, opuszczenia czy zdrady. Pojawia się też góra śmierci. Słowo Boże pomaga nam widzieć te wszystkie góry w łączności ze sobą. W tej perspektywie opis zmienienia Jezusa opromienia blaskiem nasze góry, nadając im właściwe odniesienie. Warto o tym pamiętać w chwilach trudnych, naznaczonych krzyżem. Mimo że naszemu zbliżaniu do Jezusa towarzyszy krzyż, jest on opromieniony chwałą Mistrza. Tajemnica przemienienia dotyczy także nas, a jej praktycznym wyrazem powinna być wewnętrzna przemiana polegająca na odwróceniu się od zła i czynieniu dobra. To jest program na okres Wielkiego Postu.
W kontekście wydarzenia z góry Tabor można zapytać: co znaczy dać się wziąć Chrystusowi „na górę”? oraz: co trzeba na niej odkryć, aby przemienić siebie i swoje życie? W jednym ze swych esejów znany polski socjolog prof. Paweł Śpiewak pisał o religijnej postawie Polaków w następujący sposób:
„Nasz stosunek do Kościoła to zaawansowana schizofrenia. Nie życzymy sobie, by Kościół mieszał się do polityki. Nie chcemy go widzieć przy władzy. Uważamy, że jego wskazania w dziedzinie społecznej i politycznej są niewiele warte, a co ważne, nie życzymy sobie takich pouczeń z ambony. Ponad połowa wiernych nie chce żadnych porad dotyczących indywidualnego postępowania. (…) Wyjątkowo wstrzemięźliwie korzystamy z prasy katolickiej. (…) Prasa katolicka to obecnie jedynie 2% nakładu całej prasy polskiej, podczas gdy przed wojną było to aż 27%. (…) Z drugiej strony Polacy oczekują od Kościoła, że będzie kimś w rodzaju terapeuty, który da wsparcie i wysłucha w obliczu spraw ostatecznych, usprawiedliwi złe postępowanie, rozgrzeszy i uspokoi sumienie, a jednocześnie nie będzie się wtrącał niepytany do spraw klienta. Można rzec, że wielu wiernych zachowuje tradycyjny szacunek dla instytucji Kościoła, jest obyczajowo głęboko z nim związana, jednak często zachowuje się jak klient supermarketu, który wybiera z półki to, co mu odpowiada. I z tego powodu nie odczuwa poczucia winy”.
Wydaje się, że te słowa są rzeczywistym odzwierciedleniem postawy wielu katolików w naszej ojczyźnie. Tym bardziej dzisiejsza ewangelia niesie ze sobą ważne przesłanie: daj się zabrać Chrystusowi na górę, by odkryć w Jego spojrzeniu, co w życiu naprawdę się liczy.
Leszek Smoliński
Złota myśl tygodnia
Życie chrześcijańskie to nieustanne wchodzenie na górę spotkania z Bogiem, aby później zejść, niosąc miłość i siłę, które z niego się rodzą, aby służyć naszym braciom i siostrom z taką samą miłością jak Bóg.
Benedykt XVI
Patron tygodnia – 3 marca
św. Kunegunda, zakonnica
Kunegunda urodziła się ok. 978 r. Była córką Zygfryda, hrabiego Luksemburga. W wieku ok. 20 lat została poślubiona Henrykowi II, księciu Bawarii, który po śmierci Ottona III w 1002 r. został wybrany najpierw królem, a od 1014 r. – cesarzem Niemiec. Oboje żyli jako dziewicze małżeństwo. Św. Henryk otaczał ją taką czcią, że chciał, by z nim dostąpiła zaszczytu koronacji na królową. Dokonał jej w Padeborn ówczesny arcybiskup Moguncji, św. Willigis. W roku 1014 Kunegunda udała się z mężem do Włoch, by w Rzymie z rąk papieża Benedykta VIII otrzymać koronę cesarską. Choć cesarska para żyła w czystości, Kunegundy nie ominęło oskarżenie o cudzołóstwo. By się od niego uwolnić, poddała się „sądowi Bożemu” – przeszła po rozżarzonych lemieszach.
Kunegunda fundowała liczne klasztory i opactwa, przyczyniła się do budowy katedry w Bamberdze. Po śmierci męża wstąpiła do ufundowanego przez siebie klasztoru benedyktynek w Kaufungen. Podczas uroczystości poświęcenia tego klasztoru, po liturgii Słowa, cesarzowa zdjęła cesarskie szaty, ostrzygła włosy i odziała się w zgrzebny habit. Swój majątek przeznaczyła na fundacje kościelne i dobroczynne. Zrobiło to wielkie wrażenie na uczestnikach ceremonii. Opisuje to wydarzenie ks. Piotr Skarga w „Żywotach Świętych”. Jako zakonnica służyła z oddaniem ludziom, zwłaszcza ubogim. Nie wyróżniała się niczym w ubóstwie i posłuszeństwie, nie wymawiała się od żadnych prac, nawet służebnych.
Zmarła 3 marca 1033 r. Zgodnie z jej życzeniem została pochowana obok męża w katedrze bamberskiej. Natychmiast zaczęto oddawać jej publiczny kult. Innocenty III zatwierdził go w roku 1200. W bulli papieskiej przytoczona jest legenda o tym, jak cesarzowa Kunegunda znakiem krzyża wstrzymała żywioł ognia w czasie nocnego pożaru sypialni, w której przebywała ze swoją dwórką. Jest patronką Luksemburga, diecezji Bamberg i Niemiec.
Opowiadanie
Ziarno
Jedna z przypowieści Jezusa zaczyna się tak :”Królestwo Niebieskie jest podobne do człowieka, który posiadał dobre nasienie na swej roli…”
Ziarno zawsze jest początkiem. Małym, często trudnym do zauważenia, początkiem. Sam Bóg zstąpił na ziemię jak ziarno, zaczyn, malutki młody pęd.
Ziarno to cud. Nawet największe, najpotężniejsze drzewo bierze swój początek z małego nasionka. Twoja dusza jest ogrodem, w którym zostały zasiane ogromne dzieła i najważniejsze wartości.
Czy pozwolisz im wyrosnąć?
Ku Kościołowi synodalnemu – Sześć kroków ku odnowie rodziny i parafii cz. 26.
6. Przebaczenie i pojednanie
Nieprzypadkowo więc stoję teraz przy krzyżu Pana naszego, Jezusa Chrystusa. To znak miłości Boga ku nam, a także znak ofiarnego przebaczenia i pojednania nas z Bogiem. Jezus oddał życie, aby nas z Nim pojednać. I przez tę ofiarę Swojego życia, przez to zadośćuczynienie uzyskał to pojednanie – Bóg nam przebaczył i cały rodzaj ludzki obdarzył miłosierdziem.
Trzeba więc, Moi Drodzy, abyśmy zawsze w krzyżu szukali mocy do przebaczenia innym, naszym bliźnim. Tak, powiem wręcz, że z krzyżem Pana naszego Jezusa trzeba się nam zaprzyjaźnić. Śpiewamy: W krzyżu cierpienie – a jakże – w krzyżu zbawienie, w krzyżu miłości, nauka. Kto krzyż odgadnie, ten nie upadnie w boleści sercu zadanej. Trzeba się przybliżać do krzyża, nieraz wpatrywać się w krzyż, kontemplować Ukrzyżowanego, aby nie upaść w boleści. To znaczy umieć powstać i także okazać przebaczenie. To jest niesamowicie ważne – powstanie przez przebaczenie. Przebaczyć. Jeszcze raz powtarzam, że nie jest to łatwe. To wielki heroizm, naprawdę, nieraz bardzo wielki, wobec doznanej krzywdy i wielkiej rany. Ale właśnie wtedy jest uzdrowienie. Na pewno Bóg spogląda wtedy łaskawie, obdarza pokojem, uzdrawia nasze serce, daje siły do życia w zgodzie, pojednaniu i wzajemnej miłości. Oczywiście, że mamy prawo – i tak trzeba – abyśmy też prosili Boga o łaskę przebaczenia, czyli o siły do tego, by umieć przebaczyć. Tak, gdy jest trudno, warto też nieraz szukać pośrednika. We wspólnocie parafialnej tym urzędowym pośrednikiem będzie duszpasterz, ale może to być też twój brat, twoja siostra, ktoś, komu naprawdę ufasz. Zawsze jednak trzeba szukać wzajemnego przebaczenia i doprowadzać do pojednania. Święty Paweł daje nam do zrozumienia, że inaczej nie można. Nie można szukać rozwiązań bez wzajemnego przebaczenia w sądach, co dzisiaj nieraz się dzieje. Jeśli już jest bardzo trudna sytuacja, to my, chrześcijanie, powinniśmy rozpocząć raczej od sądu kościelnego.
bp Andrzej Czaja
KANCELARIA PARAFIALNA
ul. Opolska 37, 46 – 061 Zimnice Wielkie, tel. 77/464 85 29, kom. 881 126 645,
Email: gerard.tyralla@diecezja.opole.pl
PONIEDZIAŁEK: 19.00 lub po wcześniejszym umówieniu.
W NIEDZIELĘ: kancelaria nieczynna.
SPRAWY PILNE: pogrzeb/wezwanie do chorego – proszę dzwonić na nr kom.: 881 126 645
KONTA: parafialne/bieżące BS 61 8883 1031 2002 2000 3483 0006
cmentarne BS 45 8883 1031 2002 2000 3483 0003
zimnice małe BS 18 8883 1031 2002 2000 3483 0004
KONTO: inwestycyjne remontowo-bud.: BS 11 8884 0004 2001 0037 7317 0001
Materiały dla rodzin na niedzielę 22.02.2026 r.
W Aktualności2026-02-21
Aktualności
Materiały_dla_rodziny_22.02<–kliknij i czytaj
KANCELARIA PARAFIALNA
ul. Opolska 37, 46 – 061 Zimnice Wielkie, tel. 77/464 85 29, kom. 881 126 645,
Email: gerard.tyralla@diecezja.opole.pl
PONIEDZIAŁEK: 19.00 lub po wcześniejszym umówieniu.
W NIEDZIELĘ: kancelaria nieczynna.
SPRAWY PILNE: pogrzeb/wezwanie do chorego – proszę dzwonić na nr kom.: 881 126 645
KONTA: parafialne/bieżące BS 61 8883 1031 2002 2000 3483 0006
cmentarne BS 45 8883 1031 2002 2000 3483 0003
zimnice małe BS 18 8883 1031 2002 2000 3483 0004
KONTO: inwestycyjne remontowo-bud.: BS 11 8884 0004 2001 0037 7317 0001
I Niedziela Wielkiego Postu – Rok A 22 lutego 2026 r.
W Aktualności2026-02-21
Aktualności
Refleksja
Żaden człowiek nie jest wolny od pokus, nawet Jezus Chrystus. W pierwszą niedzielę Wielkiego Postu, Jezus wychodzi na pustynię, gdzie zostaje kuszony przez diabła. Potrójne kuszenie Jezusa na pustyni ostrzega nas przed pokusami, a jednocześnie pokazuje, jak bardzo niebezpieczne jest uleganie złu.
Człowiek każdego wieku, czasu, nieustannie narażony jest na pokusy. Pokusa jest to zachęta do zła, która pochodzi od wewnątrz albo z zewnątrz. Św. Augustyn wyróżnia tu trzy etapy: podsunięcie pokusy, upodobanie i dozwolenie. Dochodzi do tego, gdy z pełną świadomością wybieramy zło. Istnieją pokusy natrętne, wciąż wracające, pokusy gwałtowne i ukryte. W przypadku pokusy ukrytej człowiek nie zauważa, że jest kuszony. Istnieją też pokusy zwodnicze, gdy zło jest nam podsuwane w charakterze dobra. Źródła ich należy upatrywać w istniejącej w nas pożądliwości ciała, w działaniu szatana oraz w naszych relacjach ze światem, z ludźmi.
Nasze życie wypełnione jest różnymi „atrakcjami”, z których chętnie korzystamy dla własnych przyjemności. Oferują one zadowolenie, satysfakcję i szczęście, zastępując szarą, smutną rzeczywistość. Współczesne przynęty pojawiają się zawsze w odpowiednim czasie. Subtelnie wykorzystują nasze dobre chęci i głębokie pragnienia. Dyskretnie odsuwają od Boga. Przez to zazwyczaj mamy skłonności do złego postępowania i nieuczciwości. Coraz trudniej dokonać nam właściwego wyboru. W pośpiechu popełniamy wiele błędów, najczęściej przy tym krzywdząc samego siebie, Boga i najbliższych.
Kuszenie jest sposobem wyboru i wolności oraz decyzji ludzkiej woli. Jak to Chrystusowe na pustyni, może się przydarzyć każdemu. Musi zatem być czas na słowo przepraszam wobec Boga i człowieka. Takim znakiem i zbawczym wydarzeniem, które może odmienić oblicze naszej szarej codzienności jest Wielki Post. W tym czasie powinniśmy wybrać się razem z Jezusem na pustynię naszego serca, aby usunąć niepotrzebny chwast, jakim jest zło ukryte pomiędzy niedostrzegalnym dobrem. Oby każdemu z nas udało się wygrać ze złem, gdy będzie czaić się w naszym kierunku pod pozorem prawdy, piękna czy dobra.
Kuszenie Chrystusa, o którym pisze ewangelista Mateusz, przypomina kuszenie pierwszych ludzi, w rezultacie którego odrzucili oni wolę Boga. Jezus, nowy Adam, okazuje się jednak całkowicie posłuszny Ojcu. W swoich odpowiedziach na pokusy Jezus odwołuje się do tekstów biblijnych związanych z pobytem Izraela na pustyni. Diabeł ukazał Jezusowi łatwy sposób odegrania roli Mesjasza, przeciwny jednak Bożemu zamysłowi. Chrystus odrzucił drogę proponowaną przez szatana. To wezwanie dla każdego z nas, aby w chwilach trudnych uciekać się do Jezusa i szukać oparcia w słowie Bożym.
Nie zniechęcajmy się upadkami, albowiem wszystko jest możliwe dla tego, który zaufał Bogu i powierzył Mu swoje życie. Świadomi własnych słabości i pychy, która wciąż „czyha u wrót naszego serca” i uniemożliwia duchowy rozwój, zwróćmy się do Boga z pokornym wołaniem: „Zmiłuj się, Panie, bo jesteśmy grzeszni”. Niech te słowa przenikną naszą wielkopostną drogę zmierzającą w kierunku wielkanocnym.
Leszek Smoliński
Złota myśl tygodnia
Przyjaźń, która trwa tylko do śmierci, nie jest godna, by nazywać ją przyjaźnią.
św. Ambroży
Patron tygodnia – 23 lutego
św. Polikarp, biskup i męczennik
Polikarp należy do Ojców Apostolskich. Mianem tym od XVII w. określa się świętych pisarzy kościelnych, którzy żyli jeszcze w czasach apostolskich i przekazali nam pewne treści pochodzące od Apostołów. Według św. Ireneusza (+ 202), Polikarp był uczniem św. Jana Ewangelisty. Tertulian i św. Hieronim przekazali nam informację, że św. Jan Apostoł ustanowił swojego ucznia, Polikarpa, biskupem w Smyrnie (dzisiejszy Izmir), w Małej Azji. Około roku 107 św. Ignacy z Antiochii napisał piękny list do Polikarpa, kiedy był wieziony okrętem do Rzymu, by tam ponieść śmierć męczeńską, i zatrzymał się w Troadzie. W liście tym Ignacy oddaje Polikarpowi najwyższe pochwały, kiedy go nazywa dobrym pasterzem, niezłomnym w wierze i mężnym atletą Chrystusa. Takim przedstawiają go wszystkie świadectwa. Wiemy, że ok. 155 r. Polikarp przybył do Rzymu, by z papieżem Anicetem prowadzić rozmowy ustalające termin obchodzenia Wielkanocy. Świadczy to o wysokiej pozycji biskupa Smyrny. Według relacji pierwszego historyka Kościoła, Euzebiusza z Cezarei Palestyńskiej, Polikarp miał rządzić Kościołem w Smyrnie przez około 60 lat i ukoronować życie śmiercią męczeńską. Miał ponad 86 lat, kiedy oskarżono go o lekceważenie pogańskiej religii i jej obrzędów, jak też zwyczajów. Oskarżono go przed namiestnikiem (prokonsulem) rzymskim, Stacjuszem Kodratosem. Na oskarżenia Polikarp odpowiedział: „Osiemdziesiąt sześć lat służę Chrystusowi, nigdy nie wyrządził mi krzywdy, jakżebym mógł bluźnić memu Królowi i Zbawcy?” Kiedy zaś sędzia groził Świętemu, że go każe spalić żywcem, Polikarp odparł: „Ogniem grozisz, który płonie przez chwilę i wkrótce zgaśnie, bo nie znasz ognia sądu, który przyjdzie, i kary wiecznej”. Stacjusz skazał Polikarpa na śmierć przez spalenie na stosie. Gdy zaś płomienie nie chciały się imać męczennika, zginął od pchnięcia puginałem. Działo się to na stadionie w Smyrnie 22 lutego, najprawdopodobniej w 156 r., choć podaje się okres pomiędzy rokiem 155 a 169. Polikarp pozostawił po sobie cenny list do Filipian – świadectwo tradycji apostolskiej.
Opowiadanie
Blisko
Pewnego dnia jakiś człowiek zbliżył się do Jezusa i powiedział: „Nauczycielu, wszyscy wiemy, że pochodzisz od Boga i że uczysz drogi prawdy. Ale musze Ci powiedzieć, że Twoi naśladowcy, ci, których nazywasz apostołami lub Twą wspólnotą, zupełnie mi się nie podobają.
Zauważyłem, że nie różnią się wiele innych ludzi. Ostatnio pokłóciłem się bardzo z jednym z nich. A poza tym wszyscy wiedzą, że Twoi uczniowie nie zawsze miłują się wzajemnie i zgadzają ze sobą. Znam jednego, który prowadzi niezbyt czyste interesy… Chcę więc postawić Ci bardzo szczere pytanie: czy można należeć do Ciebie, nie mając nic wspólnego z Twoimi tak zwanymi apostołami? Chciałbym pójść za Tobą i być chrześcijaninem (jeżeli pozwolisz na to określenie), ale z pominięciem wspólnoty Kościoła i tych wszystkich apostołów!”
Jezus spojrzał na niego czule i uważnie.
-Posłuchaj – powiedział. -Opowiem ci pewną historię: Było kiedyś kilku ludzi, którzy usiedli i rozmawiali ze sobą. Gdy noc okryła ich swym czarnym płaszczem, zebrali sporo drewna i zapalili ognisko. Siedzieli blisko siebie, ogień ogrzewał ich, a blask płomienia oświecał ich twarze. Ale jeden z nich, w pewnym momencie, nie chciał już dłużej przebywać z innymi i odszedł smutny. Wziął płonącą głownię z ogniska i usiadł daleko od innych. Jego drewno początkowo świeciło i grzało. Ale wkrótce blask osłabł, a po chwili zgasł zupełnie. Samotnego człowieka ogarnęły ciemności i chłód nocy. Pomyślał przez chwilę, wstał, wziął swój kawał drewna i zaniósł go do ogniska swych
kolegów. Drewno natychmiast rozżarzyło się i wybuchnęło nowym płomieniem. Człowiek usiadł znów razem z innymi. Rozgrzał się, a blask płomienia oświetlił jego twarz.
Uśmiechając się, Jezus mówił dalej:
-Ten, kto należy do Mnie, znajduje się blisko ognia, razem z moimi przyjaciółmi. Przyszedłem bowiem i przyniosłem ogień na ziemię i bardzo pragnę, by on płonął.
Ku Kościołowi synodalnemu – Sześć kroków ku odnowie rodziny i parafii cz. 25.
6. Przebaczenie i pojednanie
Bardzo znamienne są także słowa prymasa tysiąclecia, błogosławionego Stefana Kardynała Wyszyńskiego, który – jak wspomina arcybiskup Nosoll – 3 maja 1966 roku podczas uroczystości milenijnych na Jasnej Górze, wobec prawie milionowej rzeszy słuchaczy, powiedział: „Musimy się zdecydować jako chrześcijanie. I dlatego muszę się was zapytać, jako wasz prymas: przebaczamy czy nie przebaczamy?”. Nastała wtedy minutowa, okrutna cisza… „Proszę sobie to wyobrazić – mówił Arcybiskup – Prymas się na to zdobył. Mógł ktoś przecież krzyknąć: «Nie przebaczamy!». Ale trwała cisza. I w końcu padło «Przebaczamy!»” (M. Czerska KAI 2020).
Niedościgły, doskonały w przebaczeniu jest oczywiście sam Pan Bóg. Naród wybrany ciągle zdradzał, zawodził, a wobec tak wielu niewierności, które okazywał Bogu, Pan darzył go miłosierdziem. Tak jest też w naszym życiu. Ile razy już zawiedliśmy Pana Boga i ciągle, mimo obietnic, zdradzamy, okazujemy niewierność, a Pan nam przebacza. Życie Jezusa oznacza właśnie przebaczenie, którego nie skąpił nikomu, które okazywał wszystkim napotkanym ludziom. Także w dniach Paschy Jezus daje nam niesamowity przykład przebaczenia. Wspomnijmy choćby zdradę Piotra: kogut nie zapiał, a on trzy razy zaparł się Jezusa, choć wcześniej deklarował, że „choćby wszyscy zwątpili” (Mt 26, 33), ale nie on. Ewangelista Łukasz zanotował: „A Pan obrócił się i spojrzał na Piotra” (Łk 22, 61) z miłością. A gdy już konał na krzyżu, wcześniej okrutnie traktowany, wyszydzony, zmaltretowany, mówi do Ojca, modli się słowami: „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią” (Łk 23, 34). Jezus również wspaniałomyślnie przebaczył Szawłowi, który był nie tylko chrześcijan, ale Jego prześladowcą, Jezus wyraźnie dał mu to do zrozumienia, mówiąc: „Szawle, Szawle, dlaczego Mnie prześladujesz?” (Dz 9, 4). Mnie, obecnego w chrześcijanach. To przebaczenie, którym ogarnął Szawła, sprawiło, że stał się nowym człowiekiem. Można powiedzieć, że Jezus w ten sposób objawia nam sakramentalną moc przebaczenia, z której korzystamy przystępując do sakramentu pokuty i pojednania. Od konfesjonału odchodzimy na nowo stworzeni, ubogaceni na powrót łaską uświęcającą i znowu jesteśmy w zażyłej relacji z Bogiem. Jakaż to moc, niesamowita moc Bożego przebaczenia! A przychodzi ona do nas w znaku krzyża. Spowiednik, kończąc słowa rozgrzeszenia, czyni nad nami znak krzyża.
bp Andrzej Czaja
KANCELARIA PARAFIALNA
ul. Opolska 37, 46 – 061 Zimnice Wielkie, tel. 77/464 85 29, kom. 881 126 645,
Email: gerard.tyralla@diecezja.opole.pl
PONIEDZIAŁEK: 19.00 lub po wcześniejszym umówieniu.
W NIEDZIELĘ: kancelaria nieczynna.
SPRAWY PILNE: pogrzeb/wezwanie do chorego – proszę dzwonić na nr kom.: 881 126 645
KONTA: parafialne/bieżące BS 61 8883 1031 2002 2000 3483 0006
cmentarne BS 45 8883 1031 2002 2000 3483 0003
zimnice małe BS 18 8883 1031 2002 2000 3483 0004
KONTO: inwestycyjne remontowo-bud.: BS 11 8884 0004 2001 0037 7317 0001
OGŁOSZENIA NA I TYDZIEŃ WIELKIEGO POSTU (22.02-01.03.2026)
W Aktualności2026-02-20
Aktualności
1. Bóg zapłać za wysprzątanie naszych kościołów i zaangażowanie w liturgię słowa. Dziś (jutro) o 14.00 zapraszam do kościoła w Zimnicach Małych na Gorzkie Żale z pierwszym kazaniem pasyjnym ks. diakona Marka Dziony. Bóg zapłać wszystkim, którzy czuwali przy Jezusie Eucharystycznym podczas trzydniowej adoracji oraz osobom prowadzącym modlitwy i dzieciom przybyłym licznie na swoją godzinną adorację w poniedziałek.
2. Jutro w kościele o 14.00 katecheza z dziećmi komunijnymi i o 19.00 na plebani z kandydatami do bierzmowania.
3. Od czwartku do niedzieli odprawimy nasze wielkopostne rekolekcje pod przewodnictwem ojca Jerzego Bzdyla – Oblata Maryi Niepokalanej. Msze św. z naukami ojca Jerzego o 8.00 rano w kościele parafialnym oraz o 17.00 i 18.00 w ZM i ZW. Można zamówić intencje na Msze św. poranne. Kolekta w przyszłą niedzielę dla ojca rekolekcjonisty w ramach podziękowania ze jego posługę.
4. W piątki przed Mszą św. można składać zalecki za zmarłych, których włączymy do intencji mszalnych. Ewentualne ofiary przeznaczymy na remont naszych organów. Droga Krzyżowa zachowa charakter rozważania męki pańskiej.
5. W czasie Wielkiego Postu do koszyczka pod chorem można będzie składać tzw. Jałmużnę Wielkopostną. W tym roku będzie przeznaczona na rehabilitację dzieci w Centrum Rehabilitacji Dzieci w Opolu. Nasza pomoc dla ofiar wojny na Ukrainie wyniosła 1522 zł. Serdeczne Bóg zapłać za Waszą ofiarność.
6. Z racji odbywającego się „Roku Św. Franciszka z Asyżu” nasz kościół w Zimnicach Małych zaliczony został do tzw. kościołów odpustowych. Oznacza to, iż wszyscy wierni, którzy – z sercem wolnym od przywiązania do grzechu – nawiedzą w formie pielgrzymki jakikolwiek kościół klasztorny franciszkanów lub miejsce kultu poświęcone św. Franciszkowi w dowolnej części świata mogą uzyskać odpust pod zwykłymi warunkami. My cieszymy się szczególnym przywilejem, ponieważ możemy odwiedzić nasz kościół filialny przy okazji każdej sprawowanej w nim Eucharystii pod warunkiem, że:
– trwamy w stanie łaski uświęcającej
– weźmiemy udział we Mszy św. i przyjmiemy Komunię św.
– odmówimy wyznania wiary i modlitwy Ojcze nasz i w intencjach Ojca Świętego.
Odpust zyskuje się jeden raz w ciągu dnia dla siebie lub dla zmarłych. Pod tymi samymi warunkami można zyskiwać odpusty przez nabożny udział w nabożeństwach Drogi Krzyżowej i Gorzkich Żalów.
7. Zachęcam do zabierania ze sobą ogłoszeń z intencjami mszalnymi i programem rekolekcji i z góry dziękuję za gorliwy i liczny w nich udział.
KANCELARIA PARAFIALNA
ul. Opolska 37, 46 – 061 Zimnice Wielkie, tel. 77/464 85 29, kom. 881 126 645,
Email: gerard.tyralla@diecezja.opole.pl
PONIEDZIAŁEK: 19.00 lub po wcześniejszym umówieniu.
W NIEDZIELĘ: kancelaria nieczynna.
SPRAWY PILNE: pogrzeb/wezwanie do chorego – proszę dzwonić na nr kom.: 881 126 645
KONTA: parafialne/bieżące BS 61 8883 1031 2002 2000 3483 0006
cmentarne BS 45 8883 1031 2002 2000 3483 0003
zimnice małe BS 18 8883 1031 2002 2000 3483 0004
KONTO: inwestycyjne remontowo-bud.: BS 11 8884 0004 2001 0037 7317 0001
Czuwanie Wielkopostne w Winowie
W Aktualności2026-02-20
Aktualności
KANCELARIA PARAFIALNA
ul. Opolska 37, 46 – 061 Zimnice Wielkie, tel. 77/464 85 29, kom. 881 126 645,
Email: gerard.tyralla@diecezja.opole.pl
PONIEDZIAŁEK: 19.00 lub po wcześniejszym umówieniu.
W NIEDZIELĘ: kancelaria nieczynna.
SPRAWY PILNE: pogrzeb/wezwanie do chorego – proszę dzwonić na nr kom.: 881 126 645
KONTA: parafialne/bieżące BS 61 8883 1031 2002 2000 3483 0006
cmentarne BS 45 8883 1031 2002 2000 3483 0003
zimnice małe BS 18 8883 1031 2002 2000 3483 0004
KONTO: inwestycyjne remontowo-bud.: BS 11 8884 0004 2001 0037 7317 0001
Wielkopostne wykłady otwarte 2026 r.
W Aktualności2026-02-20
Aktualności
KANCELARIA PARAFIALNA
ul. Opolska 37, 46 – 061 Zimnice Wielkie, tel. 77/464 85 29, kom. 881 126 645,
Email: gerard.tyralla@diecezja.opole.pl
PONIEDZIAŁEK: 19.00 lub po wcześniejszym umówieniu.
W NIEDZIELĘ: kancelaria nieczynna.
SPRAWY PILNE: pogrzeb/wezwanie do chorego – proszę dzwonić na nr kom.: 881 126 645
KONTA: parafialne/bieżące BS 61 8883 1031 2002 2000 3483 0006
cmentarne BS 45 8883 1031 2002 2000 3483 0003
zimnice małe BS 18 8883 1031 2002 2000 3483 0004
KONTO: inwestycyjne remontowo-bud.: BS 11 8884 0004 2001 0037 7317 0001
LIST BISKUPA OPOLSKIEGO NA WIELKI POST 2026
W Aktualności2026-02-20
Aktualności
BpOp_Wielki-Post_2026<— kliknij i czytaj
KANCELARIA PARAFIALNA
ul. Opolska 37, 46 – 061 Zimnice Wielkie, tel. 77/464 85 29, kom. 881 126 645,
Email: gerard.tyralla@diecezja.opole.pl
PONIEDZIAŁEK: 19.00 lub po wcześniejszym umówieniu.
W NIEDZIELĘ: kancelaria nieczynna.
SPRAWY PILNE: pogrzeb/wezwanie do chorego – proszę dzwonić na nr kom.: 881 126 645
KONTA: parafialne/bieżące BS 61 8883 1031 2002 2000 3483 0006
cmentarne BS 45 8883 1031 2002 2000 3483 0003
zimnice małe BS 18 8883 1031 2002 2000 3483 0004
KONTO: inwestycyjne remontowo-bud.: BS 11 8884 0004 2001 0037 7317 0001
Światowy Dzień Chorych 2026
W Aktualności2026-02-15
Aktualności
Światowy Dzień Chorego to szczególny czas modlitwy, refleksji i solidarności z osobami cierpiącymi. Został ustanowiony przez Jan Paweł II w 1992 roku i obchodzony jest co roku 11 lutego, we wspomnienie Matki Bożej z Lourdes. Celem tego dnia jest zwrócenie uwagi na potrzeby ludzi chorych, cierpiących oraz ich opiekunów, a także podkreślenie roli służby zdrowia.
W naszej parafii po raz kolejny odbyły się uroczyste obchody tego dnia. Podczas Mszy Świętej modliliśmy się w intencji chorych i ich rodzin, a wielu z nich skorzystało z sakramentu namaszczenia chorych. Po uroczystej liturgii Caritas z Zimnic Wielkich zaprosił wszystkich do sali wiejskiej na wspólny poczęstunek. Był to piękny czas rozmów, życzliwości i budowania wspólnoty.
OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE NA 6 NIEDZIELĘ OKRESU ZWYKŁEGO (15-22.02.2026)
W Aktualności2026-02-15
Aktualności
1. Serdeczne Bóg zapłać za sprzątanie naszych kościołów i za prowadzenie Liturgii Słowa. Dziś o 15.00 nieszporami niedzielnymi rozpoczniemy 3 dniową adorację Najśw. Sakramentu przed Wielkim Postem. W poniedziałek i wtorek adorację rozpoczniemy również o 15.00 a zakończymy błogosławieństwem sakramentalnym o 17.45. We wtorek Msza św. o 18.00. Ramowy program adoracji przedstawia się następująco:
Niedziela: – adoracja dla wszystkich do 18.00
Poniedziałek: – 15.00 dzieci i młodzież szkolna
– 16.00 rejony I, II, III ZW i ZM
Wtorek: – 15.00 rejony IV, V i Bractwo św. Józefa
Dzieci prosimy, aby przybyły na swoją adorację z książeczką „Droga do Nieba”. W ramach swojego obowiązku szkolnego, prosimy dzieci, aby w czasie Wielkiego Postu uczęszczały na piątkową Drogę Krzyżową i Mszę św.
2. W Środę Popielcową rozpoczynamy Wielki Post – czas przystępowania do sakramentu pokuty i Komunii św. wielkanocnej. Msze św. z posypaniem głów popiołem oraz zbiórką dobrowolnych ofiar przed kościołem na dzieło misyjne Ad Gentes o 16.30 w ZM oraz o 18:00 w ZW. W tym dniu obowiązuje nas post jakościowy i ilościowy, możemy spożyć trzy bezmięsne posiłki, w tym tylko jeden do syta. Na czas Wielkiego Postu zachęcamy do podjęcia, w duchu pokuty i wynagrodzenia, dobrych postanowień, oraz powstrzymania się od udziału w zabawach. Zapraszamy do udziału w nabożeństwach Drogi Krzyżowej w piątki o 16.30 w ZM i o 18.00 w ZW oraz na nabożeństwo „Gorzkich Żali” z kazaniami pasyjnymi ks. diakona Marka Dziony.
3. Rekolekcje wielkopostne mamy zaplanowane od czw. 26 lutego do niedz. 01 marca. Poprowadzi je dla nas Oblat Maryi Niepokalanej – ojciec Jerzy
4. W czwartek rozpoczęliśmy remont organów, który zgodnie z umową ma potrwać do 11 września tego roku o ile parafia znajdzie się w posiadaniu środków na uregulowanie zobowiązań wynikających z umowy. Po wpłaceniu pierwszej transzy 80 tys. zł. nasze zasoby finansowe uszczupliły się znacznie, dlatego zachęcamy oprócz miesięcznych kolekt, do indywidualnego wspieranie tego projektu. Na czas remontu chór będzie zamknięty.
5. Nasza miesięczna kolekta na fundusz inwestycyjny wyniosła 5006 zł. a na zakony kontemplacyjne 964 zł. Dziś również przed kościołem zbiórki pieniężna do puszek na rzecz mieszkańców Ukrainy, w związku z dramatyczną sytuacją w ich kraju. Bóg zapłać za hojne ofiary.
6. Msze św. w poniedziałek i wtorek pozostają bez intencji od parafian. Zachęcamy zatem do skorzystania.
KANCELARIA PARAFIALNA
ul. Opolska 37, 46 – 061 Zimnice Wielkie, tel. 77/464 85 29, kom. 881 126 645,
Email: gerard.tyralla@diecezja.opole.pl
PONIEDZIAŁEK: 19.00 lub po wcześniejszym umówieniu.
W NIEDZIELĘ: kancelaria nieczynna.
SPRAWY PILNE: pogrzeb/wezwanie do chorego – proszę dzwonić na nr kom.: 881 126 645
KONTA: parafialne/bieżące BS 61 8883 1031 2002 2000 3483 0006
cmentarne BS 45 8883 1031 2002 2000 3483 0003
zimnice małe BS 18 8883 1031 2002 2000 3483 0004
KONTO: inwestycyjne remontowo-bud.: BS 11 8884 0004 2001 0037 7317 0001
Droga krzyżowa dla zabieganych
W Aktualności2026-02-14
Aktualności
KANCELARIA PARAFIALNA
ul. Opolska 37, 46 – 061 Zimnice Wielkie, tel. 77/464 85 29, kom. 881 126 645,
Email: gerard.tyralla@diecezja.opole.pl
PONIEDZIAŁEK: 19.00 lub po wcześniejszym umówieniu.
W NIEDZIELĘ: kancelaria nieczynna.
SPRAWY PILNE: pogrzeb/wezwanie do chorego – proszę dzwonić na nr kom.: 881 126 645
KONTA: parafialne/bieżące BS 61 8883 1031 2002 2000 3483 0006
cmentarne BS 45 8883 1031 2002 2000 3483 0003
zimnice małe BS 18 8883 1031 2002 2000 3483 0004
KONTO: inwestycyjne remontowo-bud.: BS 11 8884 0004 2001 0037 7317 0001