1. O Stwórco potężny i Panie mój,
Najwyższa cześć Ci się należy.
Świat cały wysławia Majestat Twój,
Niech każdy czołem swym uderzy.
Bo Imię Twe święte jest godne czci
I chwałę należną winniśmy Ci.
Cześć, chwała Panu i Bogu!
Cześć, chwała Panu i Bogu!

2. Niech chwalą Cię, Panie, stworzenia Twe,
A zwłaszcza brat nasz, słońce śliczne.
Co światło nam zsyła przez wszystkie dnie,
Wspaniałe jest i promieniste.
Ach, jakże uroczy jest ranny brzask,
Choć nikły to tylko Twej chwały blask,
Cześć, chwała Panu i Bogu!
Cześć, chwała Panu i Bogu!

3. Księżycu, mój bracie, z gwiazdami wraz
Siostrami mymi kochanymi.
O sławcie wy Pana przez nocny czas
Łagodnie przyświecając ziemi.
Niech Boga wysławia i obłok – brat,
I burze pędzone przez brata – wiatr.
Cześć, chwała Panu i Bogu!
Cześć, chwała Panu i Bogu!

4. Pochwalon bądź, Panie, przez siostrę mą
Pokorną, cenną, czystą wodę.
Brat ogień niech wielbi potęgę Twą,
Co wzbudza podziw, lęk i zgrozę.
Radosny i piękny rozświetla noc,
Potężna i straszna jest jego moc.
Cześć, chwała Panu i Bogu!
Cześć, chwała Panu i Bogu!

5. O Ziemio, ma matko, co nosisz mnie,
Tak ślicznie zawsze przyodziana.
Ty żywisz stworzenia, wraz z Tobą chcę,
Uwielbiać i czcić swego Pana.
Pochwalon bądź, Panie, przez cały świat,
Przez ptaszki i drzewa, przez każdy kwiat.
Cześć, chwała Panu i Bogu!
Cześć, chwała Panu i Bogu!

6. Pochwalon bądź, Panie, przez sługi Twe,
Co z serca wrogom przebaczają.
I dla Twej miłości za krzywdy swe
Wszelakiej zemsty się zrzekają.
Bo Ty we wieczności nagrodzisz tych,
Co mimo udręki praw strzegli Twych.
Cześć, chwała Panu i Bogu!
Cześć, chwała Panu i Bogu!

7. O śmierci, ma siostro – przed tobą ujść
Na ziemi z ludzi nikt nie może,
Lecz biada grzesznikom, gdy muszą pójść
Na sąd i ujrzeć Cię, o Boże.
Lecz błogosławieni, co służą Ci,
Bo śmierć dla nich niebios otworzy drzwi.
Cześć, chwała Panu i Bogu!
Cześć, chwała Panu i Bogu!